Chapter Title : കാലഭ്രംശം 1 വനം [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

​വണ്ടിയുടെ കുലുക്കത്തിനിടയിലും പുറകിൽ നിന്ന് കാവ്യയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.

"ഇനിയിപ്പോ നമ്മൾ എന്ന് ഇങ്ങനെ ഒന്നിച്ചുകൂടും അല്ലെ?"

അവൾ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ചോദിച്ചു.

​ആ ഒരു ചോദ്യം അതുവരെ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ചിരിയും ബഹളവും ഒറ്റയടിക്ക് ഇല്ലാതാക്കി. കോളേജ് എന്ന ആ സുരക്ഷിതമായ കുടക്കീഴിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയതിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് നിഴലിച്ചതുപോലെ.

​"പറയാൻ പറ്റില്ല... ഇനി ഓരോരുത്തരും ജോലി, ജീവിതം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് പല വഴിക്ക് പിരിയും."

സ്റ്റിയറിംഗ് വെട്ടിക്കുന്നതിനിടയിൽ റോഡിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ തന്നെ വിശാഖ് പറഞ്ഞു.

​"നിന്റെ പ്ലാൻ എന്താ? നാട്ടിൽ തന്നെ എന്തെങ്കിലും നോക്കാനാണോ?"

മുൻസീറ്റിൽ നിന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കി ഞാൻ രോഹിത്തിനോട് ചോദിച്ചു.

​"എന്ത് പ്ലാൻ? അടുത്തയാഴ്ച ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് വണ്ടി കയറണം. അവിടെ കുറെ ഇന്റർവ്യൂകൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. കിട്ടിയാൽ ഒരു സോഫ്റ്റ്‌വെയർ കമ്പനിയിൽ കയറിപ്പറ്റണം. അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടുകാർ എന്നെ ജീവനോടെ വെക്കില്ല."

രോഹിത് ചിരിച്ചു, പക്ഷെ ആ ചിരിയിൽ വലിയൊരു ആശങ്ക ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

"അത് തന്നെയാ എന്റെയും അവസ്ഥ. ബാങ്ക് കോച്ചിങ്ങിന് പോകാൻ അച്ഛൻ നിർബന്ധിക്കുന്നുണ്ട്. എനിക്കാണെങ്കിൽ ഈ കണക്കും കാര്യങ്ങളും പണ്ടേ തലയിൽ കയറില്ല."

മാളവിക ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​എന്റെ തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്ന ദേവു ഇതെല്ലാം കേട്ട് വെറുതെ പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാറ്റിന്റെ ശല്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവൾ തലയിലെ ഷാൾ മാറ്റിയിരുന്നു. വണ്ടിയുടെ കുലുക്കത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ മുലകൾ എന്റെ തോളിൽ തട്ടുന്നുണ്ട്. ആ സുഖത്തിൽ ഞാൻ മതിമറന്നിരുന്നു.

അവൾ  പതുക്കെ എന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു.

​"പിന്നെ നിന്റെ കാര്യമോ അശ്വിൻ? നിനക്കാകുമ്പോൾ വീട്ടിൽ വലിയ പ്രഷർ ഒന്നും കാണില്ലല്ലോ."

അവൾ ചോദിച്ചു.

​"ഞാൻ