Chapter Title : കാലഭ്രംശം 2 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

5683 ഉം ഒക്കെ? പോരാത്തതിന് കൃത്യമായ സമയവും തീയതിയും! ഇതൊരിക്കലും മനുഷ്യർ ചെയ്തതല്ല... ഇത് വേറെ എന്തോ ആണ്."

​രോഹിത് പറഞ്ഞതായിരുന്നു ശരി. മനുഷ്യന്റെ ചരിത്രത്തിനും അതീതമായ എന്തോ ഒരു രഹസ്യം ആ ഗുഹയിലുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങൾക്കപ്പോഴേക്കും മനസ്സിലായിരുന്നു. ആ അക്കങ്ങളെ പുറകിലാക്കി ഞങ്ങൾ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടന്നു.ഗുഹയുടെ അവസാന ഭാഗത്തേക്ക് എത്തുന്തോറും ആ നീല വെളിച്ചത്തിന് ശക്തി കൂടിക്കൂടി വന്നു.

​ഒടുവിൽ ഞങ്ങൾ ആ കാഴ്ചയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തി. വായുവിൽ യാതൊരു താങ്ങുമില്ലാതെ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന, തിളങ്ങുന്ന വലിയൊരു നീല പ്രകാശഗോളം! അതൊരു തീഗോളമാണോ അതോ മിന്നൽ പിണരുകൾ ചുരുണ്ടുകൂടിയതാണോ എന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നില്ല. അതിൽ നിന്നും പ്രസരിക്കുന്ന നീല വെളിച്ചത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും മുഖം വിളറിവെളുത്തിരുന്നു.

​"ഡാ അശ്വിനേ... ഇതെന്ത് തേങ്ങയാടാ?"

രോഹിത് കണ്ണെടുക്കാതെ ആ ഗോളത്തിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.

"എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാനാടാ... ഞാനും ഇതൊക്കെ ആദ്യമായിട്ട് കാണുകയല്ലേ,"

എന്റെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി.

​ആ പ്രകാശഗോളം കണ്ടുനിൽക്കാൻ കഴിയാതെ പെൺകുട്ടികൾ പേടിച്ച് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് ആ ഗോളം വല്ലാതെ വികസിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിൽക്കെ, ചെവികൾ തുളച്ചുകയറുന്ന അതിഭീകരമായ ഒരു ശബ്ദത്തോടെ വായുവിൽ നിന്നിരുന്ന ആ പ്രകാശഗോളം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു!

​ഗുഹയെ മുഴുവൻ വിഴുങ്ങുന്ന കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന നീല വെളിച്ചം ഞങ്ങളെ വന്ന് പൊതിഞ്ഞു.

വെളിച്ചത്തിന്റെ ആ വലിയ ആഘാതത്തിൽ എന്റെ കൂട്ടുകാർ തലയിൽ കൈവെച്ച് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് താഴേക്ക് വീഴുന്നത് ഒരു നിമിഷം ഞാൻ കണ്ടു. അവർക്ക് പിന്നാലെ എന്റെ തലച്ചോറിലും ഇരുട്ടു കയറാൻ തുടങ്ങി. ശരീരം തളർന്ന് ഞാനും ആ കരിങ്കൽ തറയിലേക്ക് ഊർന്നുവീണു.

​ബോധം മറയുന്നതിന്റെ