Chapter Title : കാലഭ്രംശം 3 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

പിടിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപുള്ള ആ 'അശ്വിൻ' ആരാണെന്ന സത്യം കാലം എനിക്കായി കാത്തുവെച്ച വലിയൊരു കെണിയായിരുന്നു.

​"മതി... മതി, കഥയൊക്കെ കേട്ടത്! എനിക്ക് വിശക്കുന്നു.ദേ നോക്ക്, സമയം ഉച്ചയായി. വാ... വന്ന് വല്ലതും കഴിക്കാൻ നോക്ക്,"

ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ ആ പഴയ ഓർമ്മകളുടെ ലോകത്തുനിന്നും പുറത്തുകടന്നുകൊണ്ട് അമ്മ സോഫയിൽ നിന്നുമെഴുന്നേറ്റു.

​അമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നുപോകുന്നത് ഞാൻ നോക്കിയിരുന്നു. ഓരോ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴുമുള്ള ആ ശരീരത്തിന്റെ താളവും,കുർത്തിക്കുള്ളിലൊതുങ്ങാത്ത ആ ശരീരവടിവുകളും എന്റെ കണ്ണുകളെ വീണ്ടും അവിടെത്തന്നെ തളച്ചിട്ടു. പ്രായത്തെ തോൽപ്പിക്കുന്ന ആ വശ്യത നോക്കി ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ആ സോഫയിൽ തന്നെ ഇരുന്നുപോയി. ഈ സൗന്ദര്യത്തിൽ തന്നെയാകില്ലേ ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആ പഴയ അശ്വിനും പൂർണ്ണമായും വീണുപോയിട്ടുണ്ടാകുക? എന്റെ ചിന്തകൾ വീണ്ടും ആ ഭൂതകാലത്തിലേക്കും, എന്റെയുള്ളിൽ അടക്കാനാവാതെ വളരുന്ന ഈ നിഷിദ്ധമായ പ്രണയത്തിലേക്കും പാറിനടന്നു.

​കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ആ ചിന്തകളിൽ നിന്നുമൊന്ന് കുതറിമാറി ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു. അമ്മ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ പാത്രങ്ങൾ എടുത്തുവെക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ കാലൊച്ച കേട്ട് അമ്മ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

​"എന്താ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയമ്മേ ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് സ്പെഷ്യൽ? ആ പഴയ കഥയൊക്കെ ഓർത്തപ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് വിശപ്പ് വന്നോ?"

അടുക്കളയുടെ വാതിൽക്കൽ ചാരിനിന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.

​അതുകേട്ടതും എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടിയിട്ട് അമ്മ ചോറുപാത്രം മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു.

"പോടാ ചെറുക്കാ... വെറുതെ എന്നെക്കൊണ്ട് ഓരോന്ന് പറയിപ്പിക്കാതെ വന്നിരുന്ന് കഴിക്കാൻ നോക്ക്.’’

​"അല്ല, എന്റെ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഇത്ര വലിയ വിശപ്പ് വരാൻ കാരണമെന്താണെന്ന് ഞാൻ വെറുതെ ചോദിച്ചതല്ലേ..."