Chapter Title : കാലഭ്രംശം 4 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

മുഖം അല്പം പുറകിലേക്ക് തിരിച്ച് ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

"എനിക്ക് അഡ്മിഷൻ കിട്ടി. ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ മാർ ഇവാനിയോസിൽ തന്നെ കിട്ടി."

​അതുകേട്ടതും ആ ക്ഷീണത്തിനിടയിലും അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ വലിയൊരു സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. എന്റെ തോളിലൂടെ വലതുകൈയിട്ട്, ഒന്നുകൂടി എന്നിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നുകൊണ്ട് അവൾ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.

"ആഹാ! നീ വിചാരിച്ച ആ കോളേജിൽ തന്നെ കിട്ടിയല്ലോടാ... ഇനി അങ്ങോട്ട് നിനക്ക് കാമ്പസ്സിൽ പൊളിക്കാമല്ലേ!"

​അവളുടെ ആ വാക്കുകളിലെ ആവേശവും, പുറകിലൂടെ എന്നെ വരിഞ്ഞുമുറുകിയ ആ പഞ്ഞികുടത്തിന്റെ സ്പർശനവും എന്റെ സിരകളിൽ ചെറിയൊരു കുളിര് പടർത്തി.

എങ്കിലും അതൊന്നും പുറത്തുകാണിക്കാതെ വളരെ പ്രായോഗികമായ ഒരു മറുപടി ഞാൻ അവൾക്ക് നൽകി.

​"എന്ത് പൊളിക്കാൻ? വെറുതെ അടിച്ചുപൊളിക്കാൻ പോകുന്നതൊന്നുമല്ലല്ലോ. അവിടെനിന്ന് നല്ല രീതിയിൽ പഠിച്ചിറങ്ങിയിട്ട് വേണം വല്ല ജോലിക്കും കയറാൻ. അല്ലാതെന്ത് പൊളിക്കാൻ!"

​"ഓഹോ... വല്യ ആളായിപ്പോയല്ലോ അവൻ!"

എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ എന്റെ മുതുകിൽ പതുക്കെ ഒന്നടിച്ചു. ആ ചെറിയ കുസൃതികൾക്കിടയിലും അവൾക്ക് പറയാനുള്ള ആ വലിയ കാര്യം എന്താണെന്ന ചിന്ത എന്നെ വീണ്ടും വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

തിരുവനന്തപുരത്തെ ട്രാഫിക്കിലൂടെ വണ്ടി മുന്നോട്ട് കുതിക്കുമ്പോഴും, അവളും പിന്നീട് അധികമൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല. അവൾ മനസ്സിലൊളിപ്പിച്ച ആ രഹസ്യത്തിന്റെ ഭാരം എന്റെ ബൈക്കിന്റെ പുറകിലിരുന്ന് എന്നെയും വല്ലാതെ ശ്വാസംമുട്ടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ഏകദേശം ഇരുപത് മിനിറ്റത്തെ യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾ വീടിന്റെ ഗേറ്റിന് മുന്നിലെത്തി. ഗേറ്റ് കടന്ന് മുറ്റത്ത് വണ്ടി നിർത്തുമ്പോൾ, ഉമ്മറത്ത് വല്ലാത്തൊരു ആകാംക്ഷയോടെയും അതിലേറെ പേടിയോടെയും ഞങ്ങളെത്തന്നെ കാത്തുനിൽക്കുന്ന അമ്മയെ ഞാൻ കണ്ടു.

മുറ്റത്ത് ബൈക്ക് ഒതുക്കിവെച്ചിട്ട്, അവളുടെ വലിയ ട്രാവൽ