Chapter Title : കാലഭ്രംശം 6 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍]

പ്രതിഭാസം! ഞാൻ പോലുമറിയാതെ ആ സുഗന്ധഗിരിയിലെ ഗുഹയിൽ തുറക്കപ്പെട്ടത് ഭൂതകാലത്തിലേക്കും ഭാവിയിലേക്കും സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു വേംഹോൾ ആയിരുന്നോ?

ഗ്രാന്റ്ഫാദർ പാരഡോക്സ് പോലെ, ഞാൻ കാരണം എന്റെ തന്നെ ടൈംലൈനിൽ എന്തെങ്കിലും മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുമോ, അതോ എല്ലാം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച വലിയൊരു ഗണിതശാസ്ത്ര സമവാക്യത്തിൽ ഞാൻ വെറുമൊരു ചരടിലെ പാവ മാത്രമാണോ?

എനിക്ക് എന്റെ ടൈംലൈനിലേക്ക് എങ്ങനെ തിരിച്ചുപോകാൻ കഴിയും?

ചിന്തിക്കുംതോറും എന്റെ സമനില തെറ്റുന്നതുപോലെ തോന്നി. എന്റെ കൂട്ടുകാർ... ദേവുവും രോഹിത്തും മാളവികയും കാവ്യയും വിശാഖും... അവരൊക്കെ ഇപ്പോൾ എവിടെയായിരിക്കും? ആ ഗുഹയിൽ തന്നെ ബാക്കിയായിട്ടുണ്ടാകുമോ?

അതോ തമോഗർത്തങ്ങളുടെ (Black holes) ഭീകരമായ ആകർഷണവലയത്തിൽ പെട്ടതുപോലെ, എന്നെക്കാൾ മുൻപുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും ഇരുണ്ട കാലഘട്ടങ്ങളിൽ അവർ പെട്ടുപോയിട്ടുണ്ടാകുമോ? എനിക്കൊന്നുമാറിയില്ല. ഇനി എങ്ങോട്ട് പോകണം, എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് യാതൊരു രൂപവുമില്ലാതെ ഞാൻ ആ നഗരത്തിലെ ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ ഒരു യന്ത്രം കണക്കെ നടന്നു.

പെട്ടെന്നാണ് എന്റെ കണ്ണുകൾ ആകാശത്തേക്ക് പോയത്. എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഒരു നിമിഷം നിലച്ചു. പട്ടാപ്പകൽ വെളിച്ചത്തിലും ആകാശത്ത് വല്ലാത്തൊരു മാറ്റം! ആ ഗുഹയുടെ അവസാനത്തെ അറയിൽ വെച്ച് ഞാൻ കണ്ട അതേ ഭയാനകമായ നീല വെളിച്ചം മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ രൂപം കൊള്ളുന്നു.

നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അത് വലിയൊരു പ്രകാശഗോളമായി മാറി ആകാശത്തുനിന്നും താഴേക്ക്, കൃത്യം എന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞടുക്കുകയായിരുന്നു!

ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. ഓടി മാറാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. ഇനി എന്തും വരട്ടെ എന്നൊരു വല്ലാത്ത മരവിപ്പായിരുന്നു അപ്പോൾ എന്റെയുള്ളിൽ. ചുറ്റുമുള്ളവരാരും ആ വെളിച്ചം കാണുന്നില്ലേ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു, അത് എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം പ്രപഞ്ചം