Chapter Title : കാന്താരി 7 [Doli]

കാരണം കൊണ്ടാ നീ ഒന്ന് ആലോചിക്ക് പവി നിന്നോട് കള്ളം പറയും എന്ന് നീ വിചാരിക്കൊ 🥹വിശ്വസിച്ച് പോയി... ഞാൻ വീണ്ടും പറയാ എനിക്ക് നീ ഒള്ളൂ രാമു പ്ലീസ് 🙏

ഇല്ല ഇവളെ ഇനിയും ഞാൻ വിശ്വസിക്കില്ല...

ഞാൻ മേലോട്ട് കേറി പോയി എന്റെ ആ പഴയ ദിവാനിലേക്ക് കേറി ഇരുന്നു...

തലക്ക് പ്രാന്ത് പിടിക്കുന്ന പോലെ...

അവളെന്റെ അടുത്തായി വന്നിരുന്നു...

പപ്പ : അമ്മക്ക് മനസ്സിലായി നിനക്ക് വീട്ടി വരാൻ ഇഷ്ട്ടില്ല അതോണ്ടാ കള്ളം പറഞ്ഞേന്ന് അമ്മക്ക് സങ്കടം ഒന്നും ഇല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അവൻ ഇണ്ട് എന്ന് വിചാരിച്ചാവും വരാത്തെന്ന് ... ഇനി അമ്മ വരാൻ നിർബന്ധിക്കില്ല... ദയവ് ചെയ്ത് ഇവടെ നടക്കുന്ന കാര്യം അമ്മ അറിയല്ലേ പ്ലീസ്... ഞാൻ പറയില്ല നീ പറയല്ലേ എനിക്ക് സങ്കടം ഒന്നൂല്ലാ ഞാൻ അർഹിക്കുന്നതാ ഇതൊക്കെ... അമ്മക്ക് അല്ലെങ്കി തന്നെ കിച്ചു കാരണം ഒരുപാട് വൈയ്യ അതിന്റെ കൂടെ എന്നെ കൂടെ ഓർത്ത് കരയാൻ എട വരാതെ നോക്കണ്ടേ അതോണ്ടാ... 🥹

പപ്പ മരം പോലെ ഇരുന്ന് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു...

ഞാൻ തറയും പപ്പ ആർച്ചിലെ ജനലിൽ കൂടെ നിലാവും നോക്കി ഇരുന്നു...

അവളുടെ ഉള്ളിൽ എന്താ അറിയില്ല പക്ഷെ എന്റെ ഉള്ളിൽ തികച്ചും ഞാൻ മാത്രം ആയിരുന്നു എന്റെ ഇഷ്ട്ടങ്ങൾ എന്റെ ഇന്ദ്രൻ അവന്റെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം അത് മാത്രം ആയിരുന്നു....

പപ്പ : എന്നെ അത്രക്ക് വിശ്വാസം ഇല്ലേ രാമു

അത്രയും പറഞ്ഞ് അവള് വായ പൊത്തി കരഞ്ഞു

ഞാൻ : എന്താ നിങ്ങള് ചെയ്ത കാര്യം

ഒരു ദയയും ഇല്ലാതെ ഞാൻ ചോദിച്ചു...

പപ്പ ഞെട്ടിയ പോലെ എന്നെ നോക്കി

ഞാൻ : അവന്റെ ഓർമ പോവാൻ മാത്രം ഒള്ള എന്ത് വെഷം കുത്തി വച്ചെന്ന്...

പപ്പ : എനിക്ക് അറിയില്ല എന്നെ ഒന്ന് വിശ്വസിക്ക് 🙏

ഞാൻ : നിന്നെ വിശ്വസിക്കാ ശെരി, ഒറ്റ ചോദ്യം ചോദിക്കാ അതിന്റെ ആൻസർ എന്തോ ആയിക്കോട്ടെ നിന്റെ വായിന്ന് എനിക്ക് കേക്കണം എന്തോ ആയിക്കോട്ടെ