Chapter Title : കാന്താരി 8 [Doli]

പോയി... അല്ലേ വേണ്ടാ ഞാൻ അതിനെ പഴയ പോലെ ഉടുത്ത് പോയി കേറി കെടന്നു...

പപ്പടെ കൈ എന്നെ പിന്നിൽ കൂടെ ശക്തിയായി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു...

വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത എനിക്ക് അത് അത്രക്ക് uncomfortable ആയി തോന്നി...

എന്റെ ചിന്ത പോയത് അച്ചുക്കുട്ടൻ അല്ലേ പവി ഇങ്ങനെ കത്തും എഴുതി വച്ചിട്ട് പോയാ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും എന്നാണ്, കണ്ണൻ പിന്നെ ഒരു വട്ടം ഇത് ചെയ്ത് കാട്ടിത്തന്നു... അവൻ വന്ന സന്തോഷം ഒന്ന്... ശെരിക്കെ ഒന്ന് കാണാൻ പോലും രണ്ട് വാക്ക് സംസാരിക്കാൻ പോലും...

പെട്ടെന്ന് പപ്പടെ കരച്ചൽ കേക്കാൻ തൊടങ്ങി

ഞാൻ : എന്താ ടാ
പപ്പ : കിച്ചു എവടെ ആണോ എന്തോ...

മൈര് 😖 😊

ഞാൻ മെല്ലെ അവൾടെ നേരെ തിരിഞ്ഞ് കെടന്നു

പപ്പ : എനിക്ക് ഒറങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ല മോനെ

ഞാൻ : അതേ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ ഇത് കേക്ക് നമ്മള് ഇങ്ങനെ ഓർത്ത് ഇരുന്നിട്ട് ഒരു കാര്യവും ഇല്ല, സത്യം എനിക്ക് അവൻ പോയത് സങ്കടം ഇല്ല അവനോട് ഒരു ഇഷ്ട്വും പക്ഷെ ഇവടെ എല്ലാരും സങ്കടപ്പെടുന്ന കാണാൻ വൈയ്യ അതോണ്ട് ഞാനും ആത്മാർഥതമായി പ്രാർത്ഥിക്കാ 😃 പാവം ആന്റി അവര് കരയുന്ന കാണുമ്പോ ഒരു വല്ലാത്ത പോലെ അവർടെ സങ്കടം കാണുമ്പോ എന്തോ വല്ലാതാ വെഷമം പിന്നെ പിന്നെ നിന്റെം... 🫤

പപ്പ : ഇഹ് ഉം... ഞാൻ ഞാൻ നിന്നെ ആണല്ലോ ഒരുപാട് വെഷമിപ്പിച്ചത്

ഏയ്‌ സാരൂല്ല പോട്ടെ

പപ്പ എന്റെ തോളിൽ തല വച്ച് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കെടന്നു

😣...

" ഒരിക്കലും ഇതൊന്നും ഞാൻ..."

പപ്പ : എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഇത് പോലെ

ഞാൻ അവളെ കൊടഞ്ഞിട്ട് എണീറ്റ് ഫോണിലെ ലൈറ്റ് ഓണാക്കി

പപ്പ കൈ എത്തിച്ച് ലൈറ്റ് ഇട്ടു

ഞാൻ : വെള്ളം വേണോ

പപ്പ : വേണ്ട

ഞാൻ : പിന്നെ

പപ്പ : കിച്ചുനെ കണ്ട് പിടിച്ച് കൊടുത്തിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ച് പോണം അത്ര തന്നെ

ഞാൻ : 🙂