Chapter Title : കാന്താരി 8 [Doli]

😊 അയാള് വരും വരട്ടെ കെടന്നോ...

> 05:33

കിളികൾടെ ഒച്ച കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തൊറന്നത്...

ഇതേത് സ്ഥലം

ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോ അവൾടെ വീടാണ് എന്ന് മനസ്സിലായി...

കൈയ്യും കാലും ഒന്ന് വലിച്ച് വിട്ടിട്ട് നോക്കിയപ്പോ പപ്പ അടുത്തില്ല...

ഫ്രഷായി താഴെ പോയി നോക്കുമ്പോ പരമു മാമ ഇരിക്കുന്നു

എന്നെ കണ്ട് പുള്ളി ഒന്ന് ചിരിച്ച് നോക്കി

ഞാൻ : വല്ല അറിവ്

പുള്ളി ഇല്ലെന്ന് തല ആട്ടി

ഞാൻ : ഉം... ഞാനെ എന്നാ ഒന്ന് പിള്ളേരോട് എറങ്ങി നോക്കാൻ പറയാ അതാ നല്ലത്...

പരമു മാമ എന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് അങ്ങനെ ഒരു നീക്കം പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ആയിരുന്നു എല്ലാം

പുള്ളി എന്നെ നോക്കി എന്റെ നേരെ വന്ന് തോളിൽ പിടിച്ചു

പരമു മാമ : എടോ തനിക്ക് ദേഷ്യം ഒണ്ടോ

ഞാൻ : എന്തിന് മാമേ

പരമു മാമ : ഇന്നലെ സങ്കടം കൊണ്ടാ അളിയൻ അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞത്

അപ്പൊ അമ്മായിയപ്പൻ കാര്യം ആയിട്ട് എന്തോ പറഞ്ഞിണ്ട് അവള് മിഴുങ്ങി അതിനെ... 😈

പരമു മാമ : ഡോ മൊഖത്ത് നോക്കടോ ഒന്ന്

എടാ കുട്ടാ എനിക്ക് മനസ്സിലാവും നിന്റെ അവസ്ഥ ശെരിയാ തന്റെ സഹോദരനോട് അവര് തെണ്ടിത്തരം തന്നാ ചെയ്തേ അതും ഒന്നി കൂടുതൽ തവണ

പുള്ളി അത് പറഞ് കാലത്ത് തന്നെ എന്റെ നെഞ്ചത്ത് കുത്തി...

ഞാൻ വെറും ചിരിയിൽ എന്റെ feelings ഒതുക്കി...

പരമു മാമ : പപ്പി പറഞ്ഞല്ലെ തന്നോട് കാര്യം, പാർശു രാത്രി റൂമില് ഒച്ച കേട്ടു പറഞ്ഞു അപ്പഴേ എനിക്ക് തോന്നി

ഞാൻ : സാരൂല്ല ഞാൻ എന്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞ പോലെ കണ്ടോളാ

പരമു മാമ : അങ്ങനെ അല്ല മോനെ അളിയൻ ആകെ പെട്ട് കെടക്കണത് ഒരു വശത്ത് മകൻ വീട് വിട്ട് പോയി, പിന്നെ ഒരു side ചേച്ചി അയാള് ആകെ മണ്ട കലങ്ങി ഇരിപ്പാ

ഞാൻ : ശെരിക്കെ എന്താ അങ്കിൾന് എന്നോട് വല്ല

പരമു