Chapter Title : കാർത്തിക ടീച്ചർ [കൊമ്പൻ]

തലോടി…

“അല്ല! ടീച്ചറെന്താ ഇപ്പൊ പറഞ്ഞെ..?!! അപ്പൊ ഇതിനു മുൻപും ഇതുപോലെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെന്നാണോ..!” ഞാൻ വിറച്ചുകൊണ്ട് ചോദിക്കുമ്പോ ടീച്ചർ മനം നൊന്തു പിടഞ്ഞു…അവർക്കൊന്നും പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ നിമിഷം എന്ത് ചെയുമെന്നറിയാതെ അവരെന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കും പകരം എങ്ങനെ ആശ്വസിക്കണമെന്നു ഒരു തിട്ടവുമുണ്ടായില്ല.

എങ്കിലും വിറച്ചു വിറച്ചുകൊണ്ട് ഞാനും ടീച്ചറെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ അവരുടെ നെഞ്ചിലെ പഞ്ഞിക്കുട്ടികൾ എന്റെ നെഞ്ചിലമർന്നു. ഞാൻ ശെരിക്കും സുഖിച്ചു നിന്ന്. ഒപ്പം ടീച്ചറുടെ മേനിയിലെ തുളസിയുടെ മണവും കൂടെ ആയപ്പോൾ എന്റെ മനസിലും ശരീരത്തിലും പേരില്ലാത്ത പുതുവികാരങ്ങൾ മുളപൊട്ടി. ടീച്ചറുടെ തോളിലെ വിയർപ്പുകണങ്ങൾ ഞാൻ മുഖം ചേർത്ത് പിടിച്ചു ഒന്നുടെ അമർത്തിപിടിച്ചപ്പോൾ ടീച്ചർ പെട്ടന്നു എന്റെ അരക്കെട്ടിലെ മുഴുപ്പിന്റെ ബലം അറിഞ്ഞതും എന്നിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറി.

ഞാനും എന്തോ തെറ്റ് ചെയ്‌തെന്ന തോന്നൽ എനിക്കുണ്ടായി. ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ നിക്ക് കാപ്പി കുടിക്കാം എന്ന് ടീച്ചർ പറഞ്ഞു. ടീച്ചറെനീറ്റുകൊണ്ട് കവിളും മുഖവും ടവ്വല്കൊണ്ട് ഒപ്പിയെടുത്തു. അവർ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നുകൊണ്ട് സ്ടവ് ഓണാക്കി കാപ്പി വെക്കാൻ ആരംഭിച്ചു.

ഞാൻ ടെബിൽ വെച്ചിരുന്ന ടീച്ചറുടെ പഴയ ഫോട്ടോ ഒരെണ്ണം എടുത്തു നോക്കി. ശോ …എന്റെ സുന്ദരിക്കോത..!!!! തിരികെ സോഫയിൽ ഇരുന്നിട്ടും എനിക്കിരുപ്പ് ഉറയ്ക്കെനായില്ല. ഞാൻ പിന്നെ ടീച്ചറിന്റെയൊപ്പം അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ അവരെന്തോ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് ആ പാൽ പാത്രത്തിൽ നോക്കുകയായിരുന്നു. പാൽ തിളച്ചു പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാനതങ്ങോഫാക്കി…

“ടീച്ചറെ...”

“ഇപ്പൊ തരാം കാപ്പി….”

“ഞാനാലോചിക്കുവായിരുന്നു...ടീച്ചർ ഒരു സ്‌കൂട്ടി വാങ്ങിയാലോന്നു! അതാവുമ്പോ ബസിലെ ശല്യം നമുക്ക് ഒഴിവാക്കാലോ?”

“ഞാനും ആലോചിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ ലൈസൻസ് ഒന്നുമില്ല വിശാൽ.”