Chapter Title : കാർത്തിക ടീച്ചർ [കൊമ്പൻ]

ആയതു കൊണ്ട് മാത്രമല്ല, പണ്ട് മുതലേ അമ്മയുടെ ഫേവ് വൈഷ്ണവി തന്നെയാണ്. ഞാൻ മുൻപ് പറഞ്ഞതാണല്ലോ ഇത്. ഹാ അടുത്ത ജന്മത്തിലെങ്കിലും പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയായി ജനിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു. കുളിയും കഴിഞ്ഞു ഞാൻ ടീവി കാണാൻ ഇരിക്കുമ്പോ അമ്മ പിന്നെ വന്നു പഠിക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ പയ്യെ എണീറ്റ് സ്റ്റഡി റൂം ചെന്നപ്പോൾ വൈഷ്ണവി, രണ്ടു സൈഡിലും മുടി കെട്ടി പാവാടയുമിട്ടു ബുക്കിന്റെ മുന്നിൽ തപസു ചെയുന്നു. പഠിച്ചോട്ടെ ഇനി ഞാൻ ശല്യം ചെയ്യണ്ട….

മാത്‍സ് ഹോം വർക്ക് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കെ…. ആ സുന്ദരിക്കോതെയുടെ മുഖമെന്റെ മനസിലേക്ക് വന്നു. ഞാൻ പയ്യെ ബാഗിൽ നിന്നും ആ ഫ്രെയിം ചെയ്ത ഫോട്ടോ എടുത്തു. അതെ!!! ഞാനത് അടിച്ചു മാറ്റി. എന്തെ ? ഇഷ്ടപെട്ടില്ലേ ? പോടാപ്പാ…

പതിയെ ഒരുമ്മ കൊടുത്തപ്പോൾ എനിക്ക് ദേഹമാസകലം കുളിരുകോരി. ശെരിക്കും ഇതുപോലെ ഒരുമ്മ കൊടുക്കാൻ പറ്റിയെങ്കിലെന്നു ആലോചിക്കുമ്പോ എന്തെല്ലാമോ ഉള്ളിൽ തോനുന്നു. ടീച്ചറുടെ ആ മാറിന്റെ മൃദുലത കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ അനുഭവിച്ചതാണ്. പഞ്ഞികൊണ്ടാണോ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്? അത്രയും സുഖമായിരുന്നു അത് നെഞ്ചിൽ ചേരുമ്പോ. അതിൽ പാലുണ്ടാകുമോ ? എന്നാലുമിപ്പോ ടീച്ചറോട് ഇങ്ങനെ തോന്നാൻ കാര്യമെന്താ. തന്നോട് പണ്ടുള്ള വാത്സല്യമൊന്നും ഇപ്പൊ ടീച്ചർക്ക് ഇപ്പോഴില്ല, സത്യമാണ്. എന്നാലും മനസ്സിൽ തട്ടുന്ന ഈ കത്തുന്ന സൗന്ദര്യത്തിന്റെ ആരാധകൻ ആയിപോകുന്നത് ഉള്ളിലൊരു വല്ലാത്ത സുഖം തരുന്നുണ്ട്.

ഇതെന്താ ഇവനീ സമയത്തു എണീക്കുന്നത് അടങ്ങി കിടക്കടാ അവിടെ….ഞാൻ എന്റെ മുണ്ടിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണരുന്ന കുട്ടനെ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ സ്വപ്നലോകത്തിന്റെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്നു. കട്ടിലിലേക്ക് മലർന്നു.

ഡിന്നർ കഴിക്കാനെന്റെയമ്മ വിളിച്ചതും ഞാൻ