Chapter Title : കാർത്തിക ടീച്ചർ [കൊമ്പൻ]

പേടിയായിരുന്നു. വൈശു തമാശയ്‌ക്കെങ്കിലും ഇതേകുറിച്ചു പറഞ്ഞാലോ എന്നോ.

“എന്തൊക്കെയാടി പറയുന്നേ. മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു പഠിച്ചൂടെ”

“ഹലോ, ഞാൻ അമ്മയോട് ചെന്നു പറയട്ടെ. ഇന്നലെ മോൻ എവിടെയാണ് കിടന്നതെന്ന്”

“വൈശു…ചതിക്കല്ലേ പൊന്നെ” ഞാൻ സ്‌ഥലകാലബന്ധ ബോധമില്ലാതെ എന്റെ പെങ്ങളൂട്ടിയുടെ കാലിൽ വീണു.

“ഹിഹി.” അവളെ കിലുങ്ങി ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

“കുറെ നാളായി ഏട്ടൻ എന്നെ ദ്രോഹിക്കുന്നു, ഇനി ഇതാണെന്റെ പിടിവള്ളി” വൈശു കാലിന്റെ മേലെ കാലുമിട്ടുകൊണ്ട് അവളുടെ താടിയിൽ കൈകൊണ്ടു തടവി.

“നീയാണോ വാതിലടച്ചേ?”

“ഏട്ടനെന്തിനാ രാത്രി ടീച്ചറുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയെ? സത്യം പറ ഡൌട്ട് ചോദിക്കാനാണെന്നും പറഞ്ഞേക്കല്ലേ?”

“അതൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല!”

“ശെരി വേണ്ട, ഞാൻ കണ്ടുപിടിച്ചോളാം…”

“നീയൊന്നു പോയെ വൈശു.”

വൈശുവിനോട് സത്യത്തിൽ ദേഷ്യമുണ്ടാകേണ്ടതാണ്, പക്ഷെ അവളെങ്ങനെ ചെയ്തതുകൊണ്ടല്ലേ ഇന്നലെയെനിക്ക് കാർത്തുവിന്റെ കൂടെ അവളെയും കെട്ടിപിടിച്ചു ഉറങ്ങാനായത്. ഒന്നുമറിയാതെ ഞാൻ കിടക്കുമ്പോ കാർത്തു എന്നെ പുണർന്നിട്ടുണ്ടാകണം. എന്നുമിതുപോലെ കിടക്കാൻ പറ്റിയെങ്കിലെന്നു ആഗ്രഹിച്ചു പോകുകയാണ്. ഞാൻ കുളിക്കാണായി വേഗം ബാത്‌റൂമിൽ കയറി. വൈശു അവളുടെ മുടിയിൽ എണ്ണ തെക്കാനായി താഴേക്കും ഇറങ്ങി.

വൈശുവിനു ഏതാണ്ട് മനസിലാക്കാനുള്ള പ്രായമൊക്കെ ആയെന്നു അവളുടെ നോട്ടത്തിലും സംസാരത്തിലും വ്യക്തമാണ്. അവളിനി ഇതും വെച്ച് എന്നെ കളിയാക്കുമോ പേടിയുമേന്നെ ബാധിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

കഴിക്കാനായി ഞാൻ താഴെയെത്തുമ്പോ കാർത്തുവും ടേബിളിൽ ഉണ്ടായിരിന്നു. ആവി പറക്കുന്ന പുട്ടു ടേബിളിലെ കാസറോളിൽ വെക്കുകയാണ്, കടല കറിയാണ് തോന്നുന്നു മണം വരുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അച്ഛൻ കുളിക്കാൻ കേറിയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് കാർത്തുവിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. കാർത്തു എന്നെ നോക്കാതെ തല താഴ്ത്തി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. മാംസളമായ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ പതിയെ ഒന്ന്