Chapter Title : കാർത്തിക ടീച്ചർ [കൊമ്പൻ]

വീട്ടിലെത്തി.

പക്ഷെ എന്റെ കയ്യും കാലും എന്തോ പതിവില്ലാതെ വിറക്കുന്നു. കക്ഷം ചെറുതായി വിയർക്കാനും തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എന്തെ ഇവിടെയെന്നു ചോദിച്ചാൽ ചുമ്മാ വന്നതാണെന്ന് മറുപടിയും പറഞ്ഞാൽ എന്തെങ്കിലും സംശയം തോന്നുമോ എന്നത് തന്നെയാണ് കാര്യമെന്ന് പിന്നീടെനിക്ക് മനസിലായി. വീട്ടിൽ നിന്നും മൂന്നാലുവട്ടം കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നും ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഉള്ള ധൈര്യം ഒക്കെ ചോർന്നു പോയി. തിരിച്ചു പോയാലോ എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോഴാണ്, ടീച്ചർ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വരുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നത്. വയലറ്റ് നിറമുള്ള ശരിയാണ്, ബാക്കിയായി ഉടുത്തിട്ടുണ്ട്, കഴുത്തിൽ ഒരു സ്വർണ്ണമാലയുണ്ട്, കമ്മലും വളയും ഉണ്ട്. കൈയിൽ ഒരു ഹാൻഡ് ബാഗും.

“വിശാൽ..”

“ടീച്ചർ.”

“നീയെന്താ ഇവിടെ.”

“ഞാൻ ടീച്ചറെ ഒന്ന് കാണാൻ ആയിട്ട് വന്നതാണ്.”

“അതെയോ എന്താ കാര്യം വിശാൽ.”

“മാത്‍സ് ട്യൂഷൻ എടുക്കാമോ ചോദിയ്ക്കാൻ” പെട്ടന്ന് എന്റെ വായിൽ വന്ന നുണ അതായിരുന്നു.

“അതിനു ഞാൻ ട്യൂഷൻ ഒന്നും ഇവിടെ എടുക്കുന്നില്ല വിശാൽ.” പിന്നെ നിനക്ക് ഡൗട്സ് ഉണ്ടെങ്കിൽ നിനക്കു ചോദിക്കാം എന്നോട്.. അത് ഞാൻ പറഞ്ഞു തന്നാൽ പോരെ….”

“ശരി ടീച്ചർ, അത് മതി, ടീച്ചർ ഇപ്പൊ എങ്ങോട്ടാണ്”

“എന്റെ അച്ഛന്റെ അനിയന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോവാ ഞാൻ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരകുട്ടിക്ക് ഇന്ന് രണ്ടാം പിറന്നാൾ ആണ്.”

“എവിടെയാണ് ടീച്ചർ”

“തൃക്കാക്കര”

“എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന വഴി തന്നെയാണ് ടീച്ചർ, ഞാൻ കൊണ്ടാക്കാമല്ലോ.”

“അത് വിശാലിന് ബുദ്ധിമുട്ടാകില്ലേ?”

“ഇന്ന് സൺ‌ഡേ ഞാൻ ഫ്രീ ആണല്ലോ, പിന്നെ ഇതൊരു ബുധിമുട്ടൊന്നും അല്ല, വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ തിരിച്ചും വീട്ടിലേക്ക് ആക്കിത്തരാമല്ലോ”

“വേണ്ട വിശാൽ….ബുധിമുട്ടാവില്ലെങ്കിൽ താനെന്നെ അവിടെയൊന്നാക്കി