Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 1 [ലസ്റ്റർ]

കാലിടുക്കിൽ തീർത്തോണ്ട് ആ വീട്ടിൽ തന്നെ ചടഞ്ഞു കൂടാനാണോ പരിപാടി.? ആണുങ്ങൾ ആയാൽ പെണ്ണിന് പണിതു കൊടുത്താൽ മാത്രം പോര രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് പണിക്കും പോകണം മാൻ.”

അന്ന് അവൾ തമാശയായി പറഞ്ഞത് അതായിരുന്നു. താൻ തന്റെ ജീവിത ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്തി കാഞ്ഞിരക്കാവ് ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് തിരികെ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ രമ്യയുടെ കൂടെ നൂറ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. താൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയ വിവരം രമ്യയോട് പറഞ്ഞിരുന്നു, പക്ഷേ നൂറ നാട്ടിലെത്തിയ കാര്യം രണ്ടുപേരും തന്നോട് പറഞ്ഞില്ല. അവളെ തന്റെ വീട്ടിൽ കണ്ടതും ആ നിലാവെളിച്ചം പോലെ നിർമ്മലവും ശാന്തവും പ്രഭാമയവുമായ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ തന്റെ മനസ്സിലെ ഭാരവും അസ്വസ്ഥതയും വിഷാദവും എവിടെയോ മാഞ്ഞുപോയി. വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി വരാന്തയിലേക്ക് കയറിയതും അത്രനേരവും സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ ഭാരം താങ്ങി തളർന്നതുപോലെ നൂറ തന്നിലേക്ക് പടർന്നു കയറി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.

“ന്റിക്കാ.. കാണാതിരിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല.അതാ തിരികെ വരുന്നു ന്ന് രമ്യ പറഞ്ഞപ്പോ അടുത്ത ഫ്ളൈറ്റിൽ തന്നെ കേറിയിങ്ങു പോന്നത്.” അവൾ മൂക്ക്‌ ചീറ്റിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഏതായാലും നന്നായി. നല്ലൊരു സാമാനത്തിൽ മനസ്സറിഞ്ഞൊരു കളിച്ചിട്ട് കുറച്ച് നാളായി.”

വാഹിദ് രഹസ്യമായി അവളുടെ കാതിൽ പറഞ്ഞു. നൂറയുടെ ദുഃഖം മഞ്ഞുപോലെ അലിഞ്ഞുപോയി നാണം കൊണ്ട് വസന്തകാലം പൂത്തുലഞ്ഞത് പോലെ മുഖം രക്തമാഭമായി തുടുത്തു. അവൾ ലജ്ജകൊണ്ട് വിവശയായി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ഒളിപ്പിച്ചു. നീണ്ട കുഞ്ഞു നഖം കൊണ്ട് വാഹിദിന്റെ വയറിന്റെ ഭാഗത്തു നുള്ളി.

“ഓഹ് ഓഹ്.. കാമുകിയെ കിട്ടിയപ്പോ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന ബോഡിഗാർഡ് വെറും ഡെഡ്ബോഡിയായി.. നടക്കട്ടെ നടക്കട്ടെ. ഫുഡ് അവളെ