Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 6 [ലസ്റ്റർ]

നെഞ്ചിൽ പറ്റിച്ചേർന്നു. എന്നിട്ട് പതുക്കെ അടക്കിചിരിച്ചു. അവൾ തോറ്റുപോയതിൽ കുറച്ച് ജാള്യതയും ചമ്മലും തോന്നിയെങ്കിലും അതിലൊരു സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു കൂടെ ചിരിച്ചു.

"എടീ.. ഇന്നലെ എന്തോരം നേരമാ കളിച്ചത്. ഉറങ്ങുമ്പോ രണ്ടുമണി കഴിഞ്ഞില്ലേ. നന്നായി വെള്ളം പോയപ്പോ എന്നോട് ഒന്ന് മയങ്ങിപ്പോയി."

"എന്നിട്ട് ഇത്ര പെട്ടന്ന് ഉണർന്നതോ? അപ്പൊ ഉറങ്ങാതെ കിടക്കുവായിരുന്നില്ലേ. അല്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ കൃത്യ സമയത്ത് ഉണരുമോ?"

"ഹോ ഒലക്ക.. നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇതിൽ കിടന്ന് ചാടി മറിഞ്ഞാൽ ഞാൻ പിന്നെ ഉണരില്ലേ. അവൾ എണീറ്റപ്പോ എന്നെ തട്ടിയിട്ടാ എഴുന്നേറ്റ് പോയത്.അപ്പൊ ഉറക്കം ഞെട്ടിയതാ.. മനുഷ്യന് ഉറക്കം വരില്ലേ.? ഇതെന്തൊരു മാരണമാണ്.."

അവൻ ശുണ്ഠിയെടുത്തു പിറുപിറുത്തു.

"അതിന് ഉറങ്ങേണ്ടന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോ. ശെടാ പറച്ചിൽ കേട്ടാൽ തോന്നുമല്ലോ ഞാൻ ഉറങ്ങണ്ട ന്ന് പറഞ്ഞെന്ന്."

അവൾ ദേഷ്യം കൊണ്ട് അവന്റെ പുറത്ത് അള്ളിപ്പിടിച്ചു വലിച്ചു പറിച്ചു. അവളുടെ പരമാവധി ശക്തി ഉപയോഗിച്ചു വലിച്ചിട്ടും വേദനയുടെ ഭാവം അവൻ പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല. അതോടെ അവൾക്ക് ദേഷ്യം ഇരട്ടിക്കുകയും ആ ശ്രമം നിർത്തി അവനെ തള്ളിനീക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.

"ഇതെന്ത് കോപ്രായമാ ഈ കാണിക്കുന്നെ. ഒന്നടങ്ങി കിടക്കുന്നുണ്ടോ. എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ട്."

വാഹിദ് ദേഷ്യപ്പെട്ടു മുരണ്ടു.

"അല്ലെങ്കിലും നിങ്ങൾ ആണുങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങൾ മിണ്ടിയാൽ കുറ്റം ആണല്ലോ. എന്ത് ചെയ്താലും ഞങ്ങൾക് ബുദ്ധിയില്ലെന്നല്ലേ ധാരണ. എന്നെ വിടാനാ പറഞ്ഞേ, ഞാൻ അപ്പുറത്തു കിടന്നോളാം."

"ഓഹ്.. സമ്മതിച്ചു, നിങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾ തന്നെ ബുദ്ധിജീവികൾ. ഇതിപ്പോ ഇങ്ങനെ തൊള്ളകീറാൻ എന്താ ണ്ടായേ. ഞാനൊന്ന് കണ്ണടച്ചു പോയതോ.. ശെടാ ഇതെന്തു കഥ."

"അയ്യോ അത്ര വലിയ