Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 7 [ലസ്റ്റർ]

ഇരുണ്ടുകൂടുകയും ചെയ്തു. പെട്ടന്നുള്ള ഒരു ചോദനയിൽ അവൾ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറി വാഹിദിന്റെ പുറത്തേക്ക് മുലകൾ അമർത്തി ചാഞ്ഞിരുന്നിട്ട് അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിലേക്ക് കൈവച്ചു രഞ്ജിനിയുടെ കൈ അറിയാത്ത രീതിയിൽ തള്ളിനീക്കി.

"വീട്ടിൽ ഞാൻ ഇതുവരെ ഇത്രേം ലേറ്റ് ആയിട്ടിയില്ല. കുറച്ചുകൂടി കഴിഞ്ഞാൽ അവർ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങും. പിന്നെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറയേണ്ടി വരും. എന്തായാലും പപ്പ ഇവിടെ വരാതിരിക്കില്ല. എനിക്ക് പോവണം മാഡം. ഇക്കാ , പ്ലീസ്."

അവളെ തുറിച്ചുനോക്കുന്ന രഞ്ജിനിയോടെ ജൂലി പുഞ്ചിരിയും തന്റെ നിസ്സഹായതയും വെളിപ്പെടുന്ന ഭാവത്തോടെ പറഞ്ഞു. വാഹിദിന്റെ ബുള്ളറ്റ് ഒന്ന് രണ്ടുത്തവണ ആർത്തു നിലവിളിച്ചിട്ടു പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി ആ ബംഗ്ലാവിൽ നിന്ന് പുറത്ത് ചാടി. മഴ തോർന്നു ശാന്തമായ ബാംഗ്ലൂർ നഗരപാതയിലൂടെ വാഹിദ് പതുക്കെ വണ്ടിപായിച്ചു. തണുത്തുവിറക്കുന്ന ജൂലി അവനെ വാരിപ്പുണർന്നു ശരീരം അവന്റെ പുറത്ത് അമർത്തി ഇരുന്നു.

"ഇക്കാ, ഞാൻ മമ്മിക്ക് മെസേജ് അയച്ചിട്ടുണ്ട്. പതുക്കെ പോയാൽ മതി. ലേറ്റ് ആയാലും സാരമില്ല."

അവന്റെ പുറത്ത് കവിളുകൾ ചേർത്തു ചാരിയിരുന്നു കൊണ്ട് ജൂലി പറഞ്ഞു.

"അതൊന്നും ശരിയാവില്ല. വേഗം വീട്ടിൽ വിട്ടിട്ട് വേണം എനിക്ക് ഡ്രസ്സ് മാറാൻ. നാറ്റവും തണുപ്പും സഹിക്കാൻ മേല. ചെളിയും ചാണകവും.. ഓക്കാനം വരുന്നുണ്ട് മനുഷ്യന്."

"ഒലക്ക.. കല്ലുപോലെ ഒരുത്തൻ. കിളവൻ. എന്ത് പറഞ്ഞാലും മനസ്സിലാവില്ല. ഇന്നിനി പോവണ്ട ഇക്കാ. ന്റെ പൊന്നല്ലേ. ഞാനില്ലേ കൂടെ. എന്നെ നാളെ രാവിലെ വീട്ടിൽ വിട്ടാൽ മതി. എന്റിക്കാ, ഇന്ന് കൊണ്ടുവിടേണ്ട മുത്തേ. എനിക്ക് വല്ലാതെ വല്ലാതെ.. ഒത്തിരി സ്നേഹം തോന്നുവാ. എന്റെ ജീവനല്ലേ..പ്ലീസ്."

ജൂലിയുടെ ശബ്ദം ആർദ്രമായി. അവളുടെ