Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 7 [ലസ്റ്റർ]

അവൻ ചിന്തിച്ചു.

"ഏതായാലും ഒരു കൊച്ചു ബലാത്സംഘം തന്നെ നീ നടത്തിയെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ. ശെടാ, ഒന്ന് വിരൽ ഞൊടിച്ചാൽ ഓടിവരാൻ ഇവിടെ ഇത്രേം സുന്ദരികൾ ഉള്ളപ്പോ എന്തിനാ ചേട്ടാ ഇങ്ങനെ കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു സമ്മതമില്ലാത്തവരുടെ കുഴിയിൽ കുളിക്കാൻ  പോകുന്നെ."

സംഗീത ചെറിയ നാണത്തോടെ വായപൊത്തി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. രഞ്ജിനിയുടെ മുന്നിലിരുന്ന് അങ്ങിനെയൊക്കെ സംസാരിക്കാൻ അവൾക്കൊരു മടിയുണ്ടായിരുന്നു. രഞ്ജിനി ഉറക്കെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

"നിന്റെ കെട്ട്യോൻ, അല്ല കെട്ടാൻ പോകുന്നവൻ വന്നില്ലേ ടീ.?

വാഹിദ് സംഗീതയോട് തെല്ല് അധികാരത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"വന്നിരുന്നു അമ്മാവാ. എന്നിട്ട് രമ്യയുടെ കൂടെ ഓഫീസിലേക്ക് പോയി. അമ്മാവൻ രക്ഷിക്കാൻ വന്നത് കൊണ്ടാ, ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ മൂപ്പർ വന്നു രക്ഷിച്ചേനെ എന്നും തള്ളിമറിച്ചിട്ടാ പോയത്."

രഞ്ജിനി വീണ്ടും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ഒപ്പം സംഗീതയും. വാഹിദ്ന്റെ ചുണ്ടിലും ചെറിയ പുഞ്ചിരി തത്തിക്കളിച്ചു. അതിനിടയിൽ ജൂലി പതുക്കെ അവർക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു. സംഗീത ഒരു കൈകൊണ്ട് അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു തല അവളുടെ തലയിൽ മുട്ടിച്ചു.

"ഇവൾ..ഇവൾ നമ്മൾ കരുതുന്ന ഒരു പെണ്ണെയല്ല ട്ടോ മാഡം. ഇവൾ മനസ്സ് നിറയെ നന്മയുടെ ജന്മമാണ്. ചേട്ടന്റെ കൂടെ കറങ്ങാൻ വേണ്ടി വണ്ടിയിൽ ഓടിക്കയറിയതല്ല ഇവൾ, അവിടെയുള്ള തടിയനെ കസേരപൊക്കി ഒറ്റയടിക്ക് വീഴ്ത്തിക്കളഞ്ഞു ഈ മൊഞ്ചത്തി. എത്ര നന്ദിപറഞ്ഞാലും എന്റെ കടപ്പാട് തീരില്ല."

ഈറൻ വാക്കുകൾക്കിടയിൽ സംഗീതയുടെ ശബ്ദം ഇടറി. അവൾ ജൂലിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു മൂക്ക് പൂക്കു പിഴിഞ്ഞു. കൈവിരൽ കൊണ്ട് കണ്ണുതുടച്ചു.

"അതിന്റെ കണക്കും അവൾ പറഞ്ഞു വച്ചിട്ടുണ്ട്. നിന്നെ പഞ്ചാരയടിക്കാനോ വേറെ എന്തെങ്കിലും വച്ച് അടിക്കാനോ പാടില്ലെന്ന് വാക്ക് വാങ്ങി വച്ചിട്ടുണ്ട്."

വാഹിദ് ജൂലിയെ കളിയാക്കാൻ