Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 8 [ലസ്റ്റർ]

ശരീരത്തിലേക്കും മുഖത്തേക്കുമാണ്. അവൾക്ക് കൊതിയായിട്ടുണ്ട്.!

ജസീനയ്ക്ക് നിഗൂഢമായൊരു ആനന്ദം തോന്നി. അവൾ അല്പം അഭിമാനത്തോടെ ടീനയെ നോക്കി. എന്നിട്ട് തിണ്ടിൽനിന്നിറങ്ങി വാഹിദിനെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ഹെൽമറ്റിനുള്ളിൽ കിടന്ന് അലങ്കോലമായിരുന്ന നീണ്ട തലമുടിയിലൂടെ വിരലോടിച്ചു മാടിയൊതുക്കി. ടീനയുടെ കണ്ണുകൾ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടാവും, തീർച്ച.! ജസീനയ്ക്ക് ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി മുഖത്ത് ഒളിച്ചുനിന്നു.

"ആകെ കോലം കേട്ടല്ലോ ഇക്കാ. എന്തൊരു ചുള്ളൻ പയ്യനാണ്. ഇപ്പൊ കണ്ടില്ലേ. നമുക്ക് പോയാലോ? നാളെ ഇക്കായ്ക്ക് നല്ല പനി പിടിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നു."

അവൾ അവന്റെ മുടിയിലുള്ള വെള്ളം വിരൽ അമർത്തി വടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. വാഹിദ് അവളെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ. ജസീന ടീനയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളൊന്ന് അമ്പരന്നു. അജ്ഞാതമായ അനാവശ്യമായ ഒരു ആശങ്ക അവളെ ഗ്രസിച്ചു. ടീന തങ്ങൾക്ക് നേരെ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

"ഇക്കാ നമുക്ക് പോകാം.. ഇവിടിപ്പോ എന്ത് കാണാനാ. ഈ ലൈറ്റും ഇരുട്ടും അല്ലാതെ. പോകാം നമുക്ക്."

അവൾ വെപ്രാളം പിടിച്ചു വണ്ടിയിലേക്ക് കയറി. വാഹിദ് ടീന വരുന്നത് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുതന്നെയാണ് ജസ്സിയുടെ പ്രശ്നമെന്നും അവനു മനസ്സിലായി. അവൾക്ക് അസൗകര്യം ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു സാഹചര്യം അവനും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് വണ്ടി നീക്കി നേരെയാക്കി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. അപ്പോഴേക്കും ടീന വണ്ടിയുടെ അടുത്ത് വന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.

"സോറി കേട്ടോ. അവന്മാർ ചെറുതായി അടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ പുറത്ത് ചെയ്തുപോയതാ."

ടീന പുകവലിക്കുന്ന ആംഗ്യം കാണിച്ചുകൊണ്ട് വാഹിദിനോട് പറഞ്ഞു. വളരെ മനോഹരിയായ ഒരു യുവതി. അത്യാവശ്യം തടിച്ചു അല്പം കറുത്ത നിറമുള്ള ഒരു ഉറച്ച മാംസത്തിന്റെ ഉരുട്ടക്കട്ട പോലുള്ള ശരീരം. ആണുങ്ങൾ കേറി കളിച്ചാൽ റബ്ബർ പോലെ തെറിച്ചുതെറിച്ചു പോരുമെന്ന് തോന്നും കണ്ടാൽ. കണ്ടാൽ ഏതു പുരുഷനും എങ്ങിനെയെങ്കിലും കേറിക്കിടന്നു കളിക്കും, ഉറപ്പാണ്. സെക്സി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ ഇതാണ് മുതൽ. ഇക്കയോട് അടുക്കാൻ വന്നിരിക്കുകയാണ്. ജസീന ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചുകൂട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

"സാരമില്ല. അടിച്ചതുനുള്ള കിക്ക് ഞാൻ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇനി അടിക്കുമ്പോ കിക്ക് കുറവുള്ളത് നോക്കി അടിക്കാൻ പറ."

വാഹിദ് കളിയാക്കുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞിട്ട് വണ്ടിമുന്നോട്ടെടുത്തു. ബൈക്ക് പതുക്കെ റോഡിലേക്ക് കയറാൻ നേരം അവൾ ഒരു ഹോട്ടലിന്റെ പേര് പറഞ്ഞിട്ട് അങ്ങോട്ട് വരുമോ എന്ന് വിളിച്ചു ചോദിച്ചെങ്കിലും വഹിദും ജസീനയും അത് കാര്യമാക്കാതെ വണ്ടിയുമായി മുന്നോട്ട് പോയി. കുറച്ച് ദൂരം കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വയനാടിന്റെ അതിർത്തി കവാടം അവർക്ക് മുന്നിൽ മഞ്ഞിൽപ്പുതഞ്ഞു പ്രത്യക്ഷമാകുകയും മൂടൽമഞ്ഞിന്റെ പുകപടലങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വാഹനം അവരെയും കൊണ്ട് തണുപ്പിലേക്ക് ഊളിയിടുകയും ചെയ്തു.

(അദ്ധ്യായം 33)

വയനാടൻ രാവിന് നല്ല തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. വലിയ ഗ്ലാസ്സ് ഡോറിന് പുറത്ത് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്ന മൂടൽമഞ്ഞിന്റെ പാടകൾ പുറത്തെ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ കാണാൻ അതിമനോഹരമായിരുന്നു. അതിനപ്പുറം റോഡും അതുകഴിഞ്ഞു ചെറിയൊരു കുന്നിന്റെ ഉയർച്ചയും ഇരുണ്ടു കാണുന്നുണ്ട്. ഗ്ലാസ് ഡോറിന്റെ വിരിപ്പ് നേരെയിട്ടിട്ട്