Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 8 [ലസ്റ്റർ]

ഒന്നുകൂടി കൊതിയായിട്ട് വയ്യ പെണ്ണെ."

"എന്നാ വാ. കളിക്ക്. നേരത്തെ പോലല്ല അതിലും കടുപ്പത്തിൽ. ഹെന്റിക്കാ.. എനിക്ക് പിരിയാൻ വയ്യ. എന്നെ മറക്കുമോ.?"

അവൾക്ക് പെട്ടന്നൊരു തേങ്ങൽ വന്ന് ശബ്ദത്തെ പൊതിഞ്ഞു. അവൻ ഒന്നും പറയാനാവാതെ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു കിടന്നു. പക്ഷേ എന്താണ് താൻ പറയേണ്ടത്. ഒന്ന് പതറിപ്പോയാൽ താൻ അവൾക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തുപോകും. തനിക്ക് അത്രയ്ക്ക് ജീവനാണ് പെണ്ണെ നിന്നെ എന്ന് അവൾക്കറിയില്ല ല്ലൊ.

അവൻ അവളുടെ മുതുകിൽ പതുക്കെ തട്ടിക്കൊടുത്തു. കണ്ണുനീർ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന ഉറക്കച്ചടവ് ബാധിച്ച വലിയ കണ്ണുകൾകൊണ്ട് ഇമയടക്കാതെ വാഹിദിനെതന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് കിടന്ന്, തന്റെ മുതുകിൽ പതുക്കെ തട്ടിയുറക്കുന്ന ഇക്കയുടെ കരുതലിൽ അവൾ ഉറക്കിലേക്ക് പതുക്കെ പതുക്കെ ലയിച്ചു ചേർന്നു. പാതി ഉറക്കിലേക്ക് വീണുകഴിഞ്ഞപ്പോഴും അവളുടെ വായിൽ നിന്ന് അപ്പോഴും മന്ത്രിക്കുന്നത് പോലെ 'എന്നെയും കെട്ടിയാൽ ന്താ" എന്ന വാക്കുകൾ അസ്പഷ്ട്ടമായി ഉതിരുന്നത് അവൻ കേട്ടു.

(അദ്ധ്യായം 34)

രാവിലെ ഉണർന്നയുടനെ അവളുടെ മുകളിലേക്ക് വലിഞ്ഞുകയറി തുടകൾ പിടിച്ചു പിളർത്തി നാലാമത്തെ കളിയും കഴിഞ്ഞു, നാലുതവണയും പൂറിൽനിന്ന് കുണ്ണ വലിച്ചെടുക്കാൻ മനസ്സ് വരാതെ ഉള്ളിലേക്ക് തന്നെ കുണ്ണ ആഴ്ത്തിയിറക്കി വെള്ളം പൂറിലേക്ക് ഒഴിച്ചുകൊടുത്തിട്ട് ജെസീനയെയും കൊണ്ട് വാഹിദ് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ പന്തിനൊന്ന് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവന്റെ വസ്ത്രത്തിൽ അപ്പോളും ചെറിയ നനവുണ്ടായിരുന്നു. ജൂലിയുടെ ബാഗിൽ ആയിരുന്നു മറ്റു വസ്ത്രങ്ങൾ. ജസീന അവളുടെ ബാഗിൽ നിന്ന് കടുംചുവപ്പു കോട്ടൺ ചുരിദാർ എടുത്തു ധരിച്ചു കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ പോയി മുടിയൊന്ന് മാടിയൊതുക്കി. മുഖത്ത് സൺസ്‌ക്രീൻ മാത്രം പുരട്ടി ബാഗും എടുത്തു അവന്റെകൂടെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

പൂറിനുള്ളിൽ നീറിയിട്ട് നടക്കാൻ വയ്യായിരുന്നു. കാലുകൾ കുറച്ച് അകറ്റിവച്ചു നടക്കാൻ മാത്രേ സാധിക്കുന്നുള്ളൂ. എന്നിട്ടും വേദന സഹിച്ചു ആളുകൾക്ക് മനസ്സിലാവാത്ത വിധത്തിൽ അവൾ നേരെ നടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കുന്നവർക്ക് തലദിവസം നടന്ന ഭീകരകളിയുടെ അടയാളം അവളുടെ നടപ്പിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാകുമായിരുന്നു. ചുണ്ടിലെ മുറിവ് ചെറുതായി തിണിർത്തു നീരുവച്ചത് പോലെ തുടുത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ട്. കവിളിൽ നാണത്തിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ആദ്യരതിയുടെ ആത്മസംതൃപ്തിയുടെയും അരുണിമ അവളെ ഒരു ദേവതയെ പോലെ അതിമനോഹരിയാക്കി. ഇക്ക പിന്നിൽ കളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞതും മിണ്ടില്ലെന്നു പറഞ്ഞു സമ്മതിക്കാഞ്ഞതും ഓർക്കുമ്പോഴുള്ള സങ്കടം കണ്ണുകളിൽ പക്ഷെ നിഴലിച്ചു കിടന്നിരുന്നു. അവൾ വാഹിദിന്റെ കൈയിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു ചേർന്നു നടന്നു.

"എന്നോട് ദേഷ്യം ണ്ടോ.?"

ബുള്ളറ്റിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവൾ വ്യസനത്തോടെ ചോദിച്ചു. തളർന്ന കണ്ണുകൾ വിടർത്തി കുറ്റബോധം നിഴലിച്ച കണ്ണുകൾകൊണ്ട അവൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് സാകൂതം നോക്കിനിന്നു.

"എന്തിന്. നിന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടാൻ എനിക്ക് പറ്റുമോ ടീ.?"

അവൻ അവളെയൊന്നു നോക്കിയിട്ട് മറുപടി കൊടുത്തു. ജസീന ബൈക്കിൽ കയറി ഇരുന്ന് അവനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു പുറത്തേക്ക് ചാഞ്ഞു.

"പിന്നിൽ