Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 8 [ലസ്റ്റർ]

വാഹിദ് മുഖം തിരിച്ചു ജസീനയെ നോക്കി. അപ്പോഴാണ് വാഹിദ് അവളുടെ മുഖം ശരിക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചത്.

"വീട് എവിടെയാണെന്ന് പറയൂ. ഞാൻ കൊണ്ടുവിടാം. ഈ രാത്രി നടുറോഡിലാണോ ഇറക്കി വിടേണ്ടത്.?"

വാഹിദ് സ്വരം അല്പം മയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ആദ്യമായി അവന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് മൃദുലമായ ഒരു അനുകമ്പ കിട്ടിയതും ജസീനയുടെ മനസ്സ് വല്ലാതെ നൊന്തു.

"അതിന് നിങ്ങൾക്കെന്താ. നിങ്ങൾ നിങ്ങടെ കാര്യം നോക്കിക്കോ, എന്റെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കോളും, തെണ്ടീ.."

ജസീന ചീറി.! തന്റെ കരച്ചിൽ പുറത്തുവരാതിരിക്കാൻ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം പുറത്തുചാടുകയും വാഹിദിനെ നോക്കാതെ അവൾ പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ അവസാനവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു തീർന്നതും അവൾ കൈകളിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ഏങ്ങിയേങ്ങി കരഞ്ഞുപോയി. വിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ കണ്ണുനീർ താഴേക്ക് തൂവിയിറങ്ങി. വാഹിദ് അമ്പരന്ന് മരവിച്ചു പോയത് പോലെ നിശ്ചലം എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ഒന്ന് കുഴങ്ങി.

"ഞാൻ ചെയ്തുപോയി. എല്ലാരേയും പോലെ എനിക്കും ആഗ്രഹവും ഇഷ്ടവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി ഉടുക്കാതെ തൊട്ടടുത്ത് കിട്ടിയപ്പോ പൂതിയായി, മൂഡായി പറ്റിപ്പോയി. അതിനാണോ ഈ ശിക്ഷ..താനെന്താ പെണ്ണാണോ ഇങ്ങനെ മുഖം വീർപ്പിച്ചു നടക്കാൻ. ഞങ്ങൾ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോ ഇത്തിരി തുണിയൊന്നു പൊങ്ങിയാൽ നിങ്ങൾ എവിടൊക്കെ കേറിപ്പിടിക്കുന്നു, എന്തൊക്കെ വായിലിട്ടു ചപ്പുന്നു. ഞാൻ ഒന്ന് തൊട്ടതാണോ ഇത്ര വെറുക്കാൻ മാത്രം ചെയ്ത തെറ്റ്."

അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു. വാഹിദ് പതുക്കെ ശാന്തമായി സ്ഥലകാല ബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരികയും രാത്രി പൊതുനിരത്തിൽ അതും കേരളത്തിലെ ഇപ്പോഴും ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത നഗര ഭാഗത്താണ് ഒരു പെണ്ണ്, അതും ഹൂറിയെ പോലെ സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണ് ബാഗും തോളിലിട്ടു മുഖം