Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 8 [ലസ്റ്റർ]

നെയ്തുകൂട്ടുകയും ആ മനോലോകത്ത് ഒരു ചിത്രശലഭം പോലെ അവളുടെ മനസ്സ് പാരിപ്പറക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് ആ പ്രസന്നവും പ്രഭാമയമായ കവിൾത്തടങ്ങളും വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടെന്ന് അവനു തോന്നി.

"എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ, ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലേ.?"

അവൻ തന്നെ കണ്ണിമായ്ക്കാതെ സാകൂതം നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ ജസ്സി ബിരിയാണി വരുന്നതും കാത്തിരിക്കുന്നത് പോലെ, അവനെ നോക്കാതെ തന്നെ ചോദിച്ചു. പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും കണ്ണുണ്ട്, സത്യം.! ആ ചിന്ത വാഹിദ്നു രസകരമായി തോന്നി.

"തനിക്ക് ഈ ഓഞ്ഞ മുഖത്ത് മാത്രമല്ലേ കണ്ണ്? പിന്നിലും കണ്ണുണ്ടോ.?"

"പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് മുഖത്ത് മാത്രമല്ല വേറെയും ചിലയിടത്തു കണ്ണുകളുണ്ട്. എന്താ കാണണോ?"

അവളുടെ മുഖം ഒന്നുകൂടി ചുവന്നു. ഇത്തവണ നാണം പടർന്നു നോക്കിയിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത അസാദ്യമായൊരു അപ്സരസ്സിനെപ്പോലെ അവളിലെ പെണ്ണഴക് അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയതുപോലെ അവനു തോന്നി. നൂറയെ കണ്ടില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷേ തന്റെ മനസ്സിൽ ഇവൾക്ക്‌ മറ്റൊരു സ്ഥാനം വളരുമായിരുന്നില്ലേ എന്ന് വാഹിദിനു തോന്നിപ്പോയി.

"അയ്യോ വേണ്ടായേ. നന്നായി അറിയാമേ."

വാഹിദ് അപേക്ഷപോലെ കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അതുവരെ അവനെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ മുഖം തിരിച്ചിരുന്ന ജസ്സി അവനുനേരെ തിരിഞ്ഞു. അൽപ്പം ചാരനിറം കലർന്ന കറുത്ത വലിയ കണ്ണുകൾ പൂർണ്ണമായി വിടർന്നു രണ്ടു തെളിനീർ പൊയ്കപോലെ അവന്റെ മുന്നിൽ പരന്നു കിടന്നു.

"ഓഹ് കണ്ടു കണ്ടു മടുത്തുരിക്കുകയാണല്ലോ. എന്തൊക്കെ തരത്തിലുള്ളത്, എന്തൊക്കെ വലിപ്പത്തിലുള്ളത്. ആർത്തി കാണില്ലെന്ന് അറിയാമേ."

അവളും പരിഹാസം കലർന്ന സ്വരത്തിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു. ചുവന്നു മലർന്ന തടിച്ചു നീണ്ട മനോഹര ചുണ്ടുകളിൽ ചെറിയൊരു പുച്ഛത്തിന്റെ ലാഞ്ജന കലർന്നു ഒരുവശത്തേക്ക് കോട്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി. ആ അവഗണയിലും ഒളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കുറുമ്പിന്റെ വശ്യത വാഹിദിനു ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. തങ്ങൾക്കിടയിലെ ശീതസമരം അലിഞ്ഞുപോകുന്നതും ആണിനും പെണ്ണിനും അനാദിയായി നിലനിൽക്കുന്ന കാന്തികശക്തിയുള്ള ആകർഷണത്തിന്റെ ചൂണ്ടക്കണ്ണിയിൽ കോർക്കപ്പെട്ട രണ്ട് ഇരകളായി തങ്ങൾ മാറ്റപ്പെടുന്നതും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവരിലെ വൈകാരിക തടങ്ങളിൽ പൂക്കളും ശലഭങ്ങളും വർണ്ണാഭമായ വസന്തം തീർക്കുന്നത് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വാഹിദ് അവളെ ശാസിക്കുന്ന രീതിയിൽ അധികം അമർത്താതെ കാലിൽ ഒരു ചവുട്ടു കൊടുത്തു. വേദനയില്ലെങ്കിലും കെറുവിച്ച ഭാവത്തിൽ അവൾ അവനെയൊന്നു തുറിച്ചു നോക്കി മുഖം വെട്ടിച്ചു.

"റൂം വേണോ ചേട്ടാ.? ചെറിയ തുകയ്ക്ക് നല്ല ഫാമിലി റൂം ഉണ്ട്."

ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവന്ന പയ്യൻ പറഞ്ഞു. അവൻ കരുതിയത് അവർ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ ആണെന്നായിരുന്നു.

"വേണ്ട ബ്രോ, ഇവളുടെ റൂമുണ്ട്. അതിലേക്കാ പോവുന്നെ. അതുതന്നെ ധാരാളം."

വാഹിദ് ജസ്സിയെ ഒന്ന് ഒളിഞ്ഞുനോക്കി ചുണ്ടിൽ ഊറിക്കൂടിയ കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

"ഇത് നല്ല വലിയ റൂമാണ് സാർ. നല്ല വൃത്തിയും വലിപ്പവുമുള്ള ഫാമിലിക്ക് പറ്റിയ റൂം. നല്ല സീനറിയൊക്കെ ഉള്ള മുറിയാണ്."

പയ്യൻ വിടുന്ന ഉദ്ദേശമില്ല. ഒരുപക്ഷെ ഒരു പാർട്ടിയെ എത്തിച്ചുകൊടുത്താൽ കമ്മീഷൻ കിട്ടുമായിരിക്കും.

"ഇവളുടെയും