Chapter Title : കളിയാട്ടങ്ങൾ 9 [ലസ്റ്റർ]

കണ്ടപ്പോൾ കുറ്റബോധം കലർന്ന സ്വരത്തിൽ അല്പം പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വരണ്ട പരിഹാസ ചിരി മിന്നിപ്പൊലിഞ്ഞു.

"എന്നെങ്കിലും ഒരു ദിവസം ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. ഭീരുവായ ഭർത്താവ് എല്ലാരേയും പേടിച്ചു എന്തിനും മിണ്ടാതെ ഒഴിഞ്ഞുമാറി നിന്നുകൊടുക്കും. കട തുടങ്ങിയപ്പോൾ നാട്ടുകാരായ കന്നഡക്കാരെ പേടി, പിന്നെ ഇവനെ പോലുള്ള തെമ്മാടികളെ പേടി.

ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടിയാൽ പേടിച്ചു മൂലക്കിരിക്കും. ആദ്യമൊക്കെ അങ്ങേരുടെ പേടികാരണം അവന്റെ കളിക്ക് സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തു പിന്നെ പിന്നെ അയാളോട് ഒരു താത്പര്യവും ഇല്ലാതായി.

അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി വാഹിദിനെ ഒന്ന് നോക്കി. കണ്ണുകളിൽ ഉരുണ്ടുകൂടുന്ന ഇടവപ്പാതിയുടെ ആർദ്രത വാഹിദിനു കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. അവൾ വീണ്ടും തുടർന്നു.

"ഇരുട്ടാവുമ്പോ കടയിൽ വന്നാൽ അങ്ങേരുടെ പിന്നിൽ ആ മരത്തിന്റെയും മതിലിന്റെയും ഇരുട്ടിൽ നിർത്തിയും അവന്റെ വാനിൽ കിടത്തിയുമൊക്കെ കളിച്ചുകളിച്ചു പിന്നെ അങ്ങിനെ കളിച്ചാൽ മാത്രേ എനിക്ക് മനസ്സ് നിറയൂ എന്ന അവസ്ഥയായി.

ഒടുവിൽ ടോമിയെ അറിയാതെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങി. അവനെ ഓർക്കുമ്പോ തന്നെ എനിക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായി തുടങ്ങിയപ്പോ വേണമെന്ന് തോന്നുമ്പോ ഒക്കെ വിളിച്ചു വരുത്തി കളിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഒടുവിൽ അവന്റെ കുഞ്ഞിനേയും പെറ്റ് അതിനെയും അവനെയും പോറ്റാൻ ഈ മാർക്കറ്റിലെ വൃത്തിയും വെടിപ്പുമില്ലാത്തവർക്ക് ആർത്തിതീരും വരെ അറപ്പോടെ കിടന്ന് കൊടുക്കേണ്ട അവസ്ഥയായി.

ഒരു പെണ്ണിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന സാധനമാണ് എന്ന് പോലും നോക്കാതെ മുറുക്കാനും പാക്കും ചവച്ച വായക്കൊണ്ടാ പലരും അവിടെ ഓരോന്ന് ചെയ്യുന്നത്."

അവൾ കണ്ണുകൾ ഒപ്പി ശബ്ദമില്ലാതെ കരഞ്ഞു. വാഹിദ് ഒന്നും പറയാനില്ലാതെ നിന്നു. അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക്