Chapter Title : കള്ളനും കാമിനിമാരും 8 [Prince]

ആകാംക്ഷ.
"അതൊക്കെയറിഞ്ഞു... കെട്ടിയോനും ആയി രസത്തിൽ അല്ല എന്നും ... അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങളെയൊന്ന് കാണാനാണ് ഞാൻ കള്ളൻ്റെ വേഷം കെട്ടി വന്നത്. പകൽ, മുണ്ടും ഷർട്ടും ധരിച്ച് വന്നാൽ എനിക്ക് ആരും അനുമതി തരില്ല.." രവി അവരുടെ കണ്ണിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു. ഭാവം തികഞ്ഞ ഒരു കാമുകൻ്റേയും.
"എന്തിനാ എന്നെ കാണുന്നത്..." അവർ മേലെ നോക്കി ചോദിച്ചു.
"അറിയില്ല... "
"എങ്ങിനെ അകത്ത് കടന്നു...."
"ജനലഴി പൊളിച്ച്... "
"ഇതിൻ്റെയൊക്കെ വല്ല ആവശ്യവും ഉണ്ടോ? പ്രായമായ ഉപ്പയും ഉമ്മയും പിന്നെ ഞാനും... പകൽ വന്നാൽ ആരും തടയില്ല..." അവർ മൊഴിഞ്ഞു.
"മക്കൾ..."
"ഒരു മോൾ... അവളെ കെട്ടിച്ചുവിട്ടു..."
"ശരി... വന്ന കാര്യം നടന്നു... കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആളെ കണ്ടു... ഇനി എനിക്ക് പോകാല്ലോ..." രവി സൂപ്പറായി അഭിനയിച്ചു.
"ഇരിക്ക്... എന്തായാലും വന്നതല്ലേ... ഇനി കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് പോകാം... ആരും ശല്യപ്പെടുത്താൻ വരില്ല.." അവർ വിരലുകൾ സ്വയം കൂട്ടിയുരച്ചു.

"അത് വേണോ... ഒരാണും പെണ്ണും തനിയെ... ഒരു മുറിയിൽ..." രവിയിൽ വീണ്ടും നടന വൈഭവം നിറഞ്ഞു.

"ഞാനും എൻ്റെ കെട്ടിയവനും മുറിയിൽ ഉണ്ടാകും എന്ന് കരുതീട്ടാണോ ഇങ്ങനെ ഒരു റിസ്‌ക്ക് ഇയാൾ എടുത്തത് ???" അവരുടെ കുറിക്ക് കൊള്ളുന്ന ചോദ്യത്തിൽ രവി കുഴങ്ങി.

"സത്യം പറയാലോ... ഞാനിന്നൊരു സിനിമ കണ്ടു..."

"ഏത് സിനിമ .."

"ഈ ശബ്ദം ഇന്നത്തെ ശബ്ദം.. അതിലെ ഒരു നടിക്ക് നിങ്ങളുടെ ഛായയുണ്ട്..." അന്ന് കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ തോന്നിയ കാര്യം ഇന്ന് കണ്ട സിനിമയുമായി പെട്ടെന്ന് ബന്ധിപ്പിക്കാൻ രാവിക്കായി.

"രോഹിണി... അല്ലേ..." അവരുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു

"ഉം... എൻ്റെ ഫ്രണ്ട്സ് പറയാറുണ്ട്..."

രവിക്ക് പിടിച്ചുകയറാൻ ഒരു കച്ചിത്തുരുമ്പായി. ഇനി സംസാരം മുന്നോട്ട് പോകാം. രവി മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.

"ഇങ്ങളെ കാണാൻ റഹ്മാൻ്റെ ഛായയുണ്ട്.." അവർ അലമാരയിൽനിന്നും ഒരു പോളിസ്റ്റർ കൈലിമുണ്ട് എടുത്ത് രവിക്ക് നീട്ടി. രവി അത് വാങ്ങി ഉടുത്തു. ഇനി മുന്നോട്ടുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ വേഗത വേണം. സമയം അർദ്ധരാത്രി. മുറിയിൽ കത്തുന്ന ബൾബിന് കീഴെ ഒരു യുവാവും യുവതിയും. ഇരുവരുടെ ഇടയിലും ഉണ്ടായ അപരിചിതത്വം എന്ന മതിലിൽ വിള്ളൽ വീണിരിക്കുന്നു.

ഉള്ളത് പറഞ്ഞാൽ അവിടെ മനസ്സുകൊണ്ട് ഒരു മണിയറ രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു.
"എന്താ നിങ്ങളുടെ പേര്.." നവവധുവിൻ്റെ നാണത്തോടെ അവൾ ചോദിച്ചു.
"രഘു..." രവി മനപ്പൂർവ്വം കളവ് പറഞ്ഞു.
"നിങ്ങളുടെ...."
"ഫാത്തിമ..."
"ഞാൻ ഫാത്തി എന്ന് വിളിക്കട്ടെ..."
"പാത്തു