Chapter Title : കല്ല്യാണപെണ്ണ് 10 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]

വരെ അഷിത വീട്ടില്‍ തനിച്ചാണ്. ഒരു ദിവസം രാവിലെ ജോലിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ബ്രൗണ്‍ കളര്‍ മാക്‌സിയിട്ട് പൂട്ടികിടക്കുന്ന മഹേഷിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മാധവന്റെ വീട്ടിന്റെ മുറ്റത്ത് നിന്ന് നോക്കുന്ന അഷിത. താന്‍ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞ് കയറി വന്ന വീട് അനാഥമന്ദിരം പോലെ കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട് വിഷമിക്കുന്ന അഷിതയുടെ പിന്നാലെ വന്നു അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് ഷൈനി: അഷിത ഇവിടെ നില്‍ക്കാണോ..? ഞാന്‍ എവിടെയൊക്കെ അന്വേഷിച്ചു.

പിന്‍തിരിഞ്ഞുകൊണ്ട് അഷിത: എന്താ കാര്യം. പിന്നെ എന്നെ എന്താ വിളിച്ചത്. ഷൈനി: അഷിത എന്ന് അഷിത: ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ചേച്ചീടെ അച്ഛന്റെ ഭാര്യയാണ്. അതായത് ചെറിയമ്മ. ഷൈനി: ഹോ അപ്പൊ ഞാന്‍ ചെറിയമ്മാന്ന് വിളിക്കണോ..? ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: ചേച്ചിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് വിളിച്ചു. അഷിതയെ കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് ഷൈനി: ഞാന്‍ നിന്നെ മോളെ എന്നേ വിളിക്കൂ. കാരണം നീ എന്റെ അനുജത്തിയാണ്. അഷിത: ചേച്ചിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് എന്നെ വിളിച്ചോ ഇതുകേട്ട് അഷിതയുടെ കവിളില്‍ ചുംബിക്കുന്ന ഷൈനി. ഷൈനിയില്‍ നിന്ന് ചുംബനം ഏറ്റുവാങ്ങി പുഞ്ചിരിക്കുന്ന അഷിതയോട് ഷൈനി: ഞാന്‍ സ്‌കൂളില്‍ പോവാ. വൈകിട്ട് കാണാം. ചിരിച്ചു തലയാട്ടികൊണ്ട് അഷിത: ശരി ചേച്ചി. അങ്ങനെ ഷൈനി പോവുന്നത് നോക്കിനില്‍ക്കുന്ന അഷിത. പിന്നാലെ തോളില്‍ കൈ വീഴുന്നത് കണ്ട് ഞെട്ടലോടെ നോക്കുന്ന അഷിത. തന്റെ തോളില്‍ കൈവെച്ച് ഒരു ലുങ്കിയുടുത്ത് നില്‍ക്കുന്ന മാധവനെ കണ്ടു പുഞ്ചിരിച്ചു. മാധവന്‍: എന്താ ആലോചിക്കുന്നേ..? അഷിത: ഏയ് ഒന്നുംല്ല. മാധവന്‍: എന്നാ വാ. നമുക്ക് പറമ്പിലേക്ക് പോവാം അഷിത: കമ്പനിയില്‍ പോവുന്നില്ലേ. മാധവന്‍: പോണം കുറച്ച് കഴിയട്ടെ. ചാവി പണിക്കാര്‍ക്ക് കൊടുത്ത്ണ്. നമുക്ക് പറമ്പിലേക്ക് പോവാം അത് കേട്ട് മൂളി ചിരിക്കുന്ന അഷിതയുടെ തോളില്‍ കയ്യിട്ട് മാധവന്‍ പമ്പിലേക്ക് നടന്നു. മഴക്കാറുകൊണ്ട് മാനം മൂടിയിരുന്നു. അതിനാല്‍ ചെറുതായി ഇരുട്ടുമുണ്ടായിരുന്നു. മാധവന്‍ അഷിതയുടെ തോളിലുടെ കയ്യിട്ട് പറമ്പിലേക്ക് നടക്കവെ അവളെ കവിളില്‍ ചുംബിച്ചു. നാണത്തോടെ