Chapter Title : കഥയ്ക്ക് പിന്നിൽ 3 [ഉർവശി മനോജ്]

ഒരു വഴിക്ക് പോയാൽ ഒരാളെ പെട്ടെന്ന് കാണാതാകുമ്പോൾ കൂടെ ഉള്ള ആൾ എത്ര പേടിക്കും എന്ന് നിനക്ക് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവ് ഇല്ലെ മോളെ " അമ്മയുടെ ചോദ്യം എന്നോടാണ്.

"ലക്ഷ്മി ഇവിടെ നിന്നെ അന്വേഷിച്ചു വന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ എന്തു പേടിച്ചു എന്നറിയുമോ .. ആട്ടെ നീ ഈ കുട്ടിയെ തനിച്ചാക്കി എങ്ങോട്ടാണ് പോയത് ?" അച്ഛൻറെ വക ചോദ്യവും എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

എന്താണ് സംഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലായില്ല എങ്കിലും സമചിത്തത പെട്ടെന്ന് വീണ്ടെടുത്ത് ഞാൻ പറഞ്ഞു,

"ടെക്സ്റ്റൈൽ ഷോപ്പിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളിറങ്ങി ഇവള് സ്റ്റിച്ചിങ് സെൻററിൽ കയറിയപ്പോഴാണ് ഒന്ന് രണ്ടു കോട്ടൺ സാരി , കോളേജിൽ ഉടുത്ത് കൊണ്ട് പോകുന്നതിന് വേണ്ടി മേടിക്കണം എന്ന് ഞാൻ ഓർത്തത് .. പിന്നെ അതു മേടിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ തിരികെ പോയി "

"എന്നിട്ട് മേടിച്ച സാരി എവിടെ.. കൈയിൽ ഒന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ ?" അമ്മ ചോദിച്ചു.

"അവിടെ എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ഒന്നും കണ്ടില്ല അതു കൊണ്ട് പിന്നീട് എടുക്കാമെന്ന് കരുതി " ഞാൻ പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു.

"എന്തായാലും നീ എന്നെ ശരിക്കും ടെൻഷനടിപ്പിച്ച് കളഞു " സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു വന്ന് എൻറെ കവിളിൽ ഒരു കിനുക്ക്‌ വെച്ചു തന്നു കൊണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു.

അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഒളികണ്ണിട്ട് ഞാൻ നോക്കി രണ്ടു പേരും ഞാൻ പറഞ്ഞ കള്ളങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

വീടിൻറെ പിന്നാമ്പുറത്ത് പാടത്തേക്ക് ചാഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പൂവരശിന്റെ ചുവട്ടിൽ നിന്നു കൊണ്ട് , നോക്കത്താ ദൂരത്തോളം പരന്നു കിടക്കുന്ന കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ പാടത്തിലെക്ക്‌ നോക്കി നിന്നിട്ട്‌ ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു ,

"ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്ന സമയത്താണ് ഞാൻ അവസാനമായി ഇവിടെ വന്നത് , അന്ന് ഈ പൂവരശിന്റെ അടുത്ത് ഒരു നെല്ലി മരം ഉണ്ടായിരുന്നു .. നീ അന്ന് എനിക്ക് നെല്ലിക്ക പറിച്ചു തന്നിരുന്നു .. ഓർക്കുന്നുണ്ടോ ? .. അച്ഛന് ട്രാൻസ്ഫർ കിട്ടി ഞങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്ന് പോകുമ്പോൾ നമ്മുടെ ഡിഗ്രിയുടെ റിസൾട്ട് വന്നിരുന്നില്ല ... പ്രശാന്ത് ഏട്ടൻ ആ സമയത്ത് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു