Chapter Title : കിനാവ് പോലെ 5 [Fireblade]

24 ആളുകളിൽ 15 പേർ മാത്രമേ വന്നുള്ളൂ എന്നതാണ് ...ഞങ്ങൾ പരസ്പരം അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും കോച്ച് അതിനെപ്പറ്റി ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല ..അവർ നിർത്തുന്ന കാര്യം ചിലരോട് പറഞ്ഞിരുന്നത്രെ , ഞാനും നിർത്തുമായിരുന്നു ശബരിയുടെ ആ ഡയലോഗ് ഇല്ലാരുന്നെങ്കിൽ ... പറഞ്ഞതുപോലെ ആദ്യം 5 റൌണ്ട് ഓട്ടംതന്നെ ആയിരുന്നു ..കോച്ചും ഞങ്ങടെ കൂടെ ഓടാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു , ഒരേ സ്പീഡിൽ അങ്ങേര് 7 റൌണ്ട് പൂർത്തിയാക്കി വാം അപ്പ് ചെയ്യുമ്പോളാണ് ഞങ്ങൾ ഒരു വിധത്തിൽ 5 റൌണ്ട് പൂർത്തിയാക്കി ചെന്നത് ..ക്ഷീണവും ദാഹവും മാറ്റി കഴിഞ്ഞു സ്ട്രെച്ചിങ്ങിൽ തുടങ്ങി ബാക്കി വാം അപ്പ് എല്ലാം ചെയ്തു ...ഒരു ക്രിക്കറ്റ്‌ ടെക്‌നിക്കും പുള്ളി പറഞ്ഞതേ ഇല്ല ...പോകാൻ സമയം എന്നെ അടുത്തു വിളിച്ചു .. " പ്ലേയർ ,താൻ 2 മുട്ട പുഴുങ്ങിയത് കഴിക്കണം ദിവസവും ,പ്രോട്ടീൻ പൌഡർ വാങ്ങാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ അത് ഒരു ഗ്ലാസ്‌ പാലിൽ ചേർത്തു കഴിക്കൂ അപ്പോ ബോഡി കുറച്ചുകൂടി ഇമ്പ്രൂവ് ആകും ...." ഞാൻ പുള്ളിയെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താൻ പോയില്ല , 2ഉം ചെയ്യാമെന്ന് സമ്മതിച്ചു പോന്നു ...പുള്ളി വേറെ ചിലരോടും എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ...ഞങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരു കാര്യത്തിൽ അത്ഭുതമായത് കോച്ച് പേര് പറഞ്ഞുതരികയോ ഞങ്ങളുടെ പേരുകൾ ചോദിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല എന്നതിലാണ് ..ഞങ്ങളെ പ്ലേയേഴ്സ് എന്നും അങ്ങേരെ കോച്ച് എന്നും വിളിക്കാനാണ് ശീലിപ്പിച്ചത് . അതിനു ശേഷം കോച്ച് എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു ഒന്നിച്ചു നിർത്തി . " പ്ലേയേഴ്സ് , ഇപ്പൊ ഉള്ള ഈ ടീം എന്റെ തിരുമാനങ്ങൾ അനുസരിക്കാൻ റെഡി ആയി വന്നവരാണെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു..അതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളിൽ ചിലർക്ക് ബേസിക് ആയിട്ടുള്ള കാര്യത്തിൽ ഉപദേശം തന്നതും , ഇനിയുള്ള ദിവസമോരോന്നും ഇതുപോലെ പോകും ...നിങ്ങളുടെ മാക്സിമം എഫേർട്ട് ഇതിൽ ഉണ്ടാകണം ...ഇന്നു നമ്മൾ പിരിയുന്നു ,ബൈ ...." വളരെ പ്രൊഫഷണൽ ആയ പെരുമാറ്റം , തമാശ കളികൾക്ക് സ്ഥാനമില്ലെന്ന് ടീമിലേ ഓരോരുത്തർക്കും മനസിലായി ..എനിക്കിതെല്ലാം പുതിയ അനുഭവങ്ങളായിരുന്നു , നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് അതേത് ജോലിയാണെങ്കിലും നമ്മുടെ കമ്മിറ്റ്മെന്റും ഗൗരവവും മറ്റുള്ളവര്ക്ക് നമ്മുടെ മോളിൽ ഒരു ഇമ്പ്രെഷൻ ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് കോച്ചിലൂടെ ഞാൻ പഠിക്കുകയായിരുന്നു ...എന്റെ വെറും ഒരു ഹോബി ജീവിതത്തിലെ സീരിയസ് ആയ ഒരു കാര്യമായി അന്ന് മുതൽ മാറി ...ശബരിയുടെയും സ്ഥിതി ഇതുതന്നെ ആയിരുന്നു .. കോച്ച് പറഞ്ഞതിൽ 2 മുട്ട കഴിക്കണം എന്നുള്ളതു മാത്രം എനിക്ക് വലിയ പ്രശ്നമില്ല