Chapter Title : കിനാവ് പോലെ 6 [Fireblade]
പിടിച്ച് പതിയെ അമർത്തി...
" നീ കേട്ടിട്ടില്ലേ അൽപ്പന് നിധി കിട്ടിയാൽ അർദ്ധരാത്രി കുടപിടിക്കുമെന്ന് ....നോ പ്രതീക്ഷിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞ എനിക്ക് പോസിറ്റീവ് റിപ്ലൈ കിട്ടിയപ്പോൾ സ്വയമറിയാതെ ഒന്ന് തുള്ളിയതാണ് ...ക്ഷമിക്കാൻ പറട്ടോ അവളോട് ..."
ഞാൻ തിരുനടയിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞുതീർത്തത്, അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒരുപാട് ആശ്വാസം എനിക്ക് തന്നെ ഫീൽ ചെയ്തു ...പിന്നെ ഒന്ന് നന്നായി പ്രാർത്ഥിച്ചു ഇതുവരെ തന്ന എല്ലാ മനോഹരനിമിഷങ്ങൾക്കും നന്ദി അറിയിക്കാനും ഉണ്ടായിരുന്നു ....മനം നിറഞ്ഞു ഞാൻ നന്ദി അറിയിച്ചു , കണ്ണുകൾ അടച്ചു തൊഴുകൈയ്യോടെ എത്ര നേരം നിന്നെന്നു എനിക്കോർമ്മയില്ല ...ആരോ തോണ്ടി, തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ അമ്മു നിത്യക്കരികിൽ നില്ക്കുന്നു , കൈകെട്ടി എന്നെത്തന്നെ നോക്കിയാണ് നിൽപ്പ്...ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു ...
" എന്തിനാ മനുവേട്ടൻ കരയണത് ...?? ""
ചോദ്യം നിത്യയുടെ ആയിരുന്നു , അപ്പോഴാണ് കണ്ണ് ഞാനറിയാതെ എന്നെ ചതിച്ചത് ഞാൻ മനസിലാക്കിയത്....ഞാൻ ചമ്മിയെങ്കിലും വീണ്ടുമൊന്നുകൂടി ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു പക്ഷെ അത് ഒരു ഗോഷ്ടിയായി മാറി ....ഞാൻ കയ്യിൽ ഇട്ട അമ്മുവിൻറെ മോതിരം ഊരി അവൾക്കു നേരെ നീട്ടി ...
" ഞാനൊരു തെറ്റ് ചെയ്തു , അതിനുള്ള മാപ്പ് ഭഗവാനോട് പറയുവാരുന്നു...."
പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ നീട്ടിയ മോതിരം വാങ്ങാതെ അവൾ ആ ട്രേഡ്മാർക് ചിരി സമ്മാനിച്ചു ....
" അത് കയ്യിലിരിക്കട്ടെ , ആറേഴു വർഷം കഴിഞ്ഞു എന്റെ കയ്യിൽ ഇട്ടുതന്നാൽ മതി , പക്ഷെ അതുവരെ എന്നെ പ്രഷർ ആക്കരുത്ട്ടോ , അച്ഛന്റേം അമ്മേൻറേം മുന്നിൽ എനിക്ക് ഇപ്പൊ ഉള്ളതുപോലെ പോണമെങ്കിൽ എന്റെയുള്ളിൽ ഒരു കുഞ്ഞു കള്ളം പോലും ഉണ്ടാവരുതെന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം .....ഇനി എന്നെങ്കിലും ഏട്ടന്റെ ഈ പ്ലാൻ മാറുവാണെങ്കിൽ ഈ മോതിരം നിത്യയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്താൽ മതി , മാറില്ലെന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം , എന്റെ ഉറപ്പിനാണ് ഇത് ഞാൻ തന്നത് ...""
അവൾ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു...ശേഷം വിരിഞ്ഞ ആ മുല്ലമൊട്ടുകളുടെ മനോഹാരിതയിൽ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം പ്രതിമകണക്കെ നിന്നു ...."ശെന്റമ്മോ എന്തൊരു ഭംഗി .."
"
💬 Comments
View all comments