Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 3 [കമൽ]

നിന്നു. പണ്ട് പ്രാക്ടിക്കൽ ഉള്ള സമയങ്ങളിൽ, ആ ജനലിലൂടെ അവനും സോണിയും സ്കൂൾ മതിലിന്റെ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ലിൻസ ചേച്ചി വീടിന് പുറകു വശത്തിട്ടിരിക്കുന്ന അലക്കു കല്ലിൽ കാൽ ഉരച്ചു കഴുകുന്നത് ഒളിച്ചു കാണാറുള്ളത് അവനോർമ്മ വന്നു. അവർ കുനിഞ്ഞു നിന്ന് കാലുരക്കുമ്പോൾ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ കുലുങ്ങുന്ന മുലകൾ ഒരിക്കൽ പോലും അവർ ബ്രാ കൊണ്ട് മറക്കാതെ ഞങ്ങൾക്ക് കാട്ടിതന്നിരുന്നു. ഇടക്കിടെ കൈപൊക്കി മുടി ചുറ്റിക്കെട്ടുമ്പോൾ നൈറ്റിക്കിടയിലൂടെ കാണാവുന്ന കക്ഷത്തിലെ കട്ടിരോമങ്ങളും, തിരിഞ്ഞു കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോൾ വിരിഞ്ഞു തള്ളിയ കുണ്ടിയും എത്ര രാത്രികളിൽ തന്റെ ഉറക്കം കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു? എല്ലാം കഴിഞ്ഞ്, ആർക്കോ വേണ്ടി അവർ അലക്കുകല്ലിൽ കാൽ കയറ്റിവച്ച്, നൈറ്റി തുടവരെ പൊക്കി തുടമുതൽ താഴേക്ക് വെള്ളം ചെരിച്ചൊഴിക്കുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ പോലും പിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്നു മാത്രമല്ല, ലിൻസ ചേച്ചിക്ക് ആര് കൂടുതൽ വാണം സമർപ്പിക്കും എന്ന വിഷയത്തിൽ ജിതിനും സോണിയും തമ്മിൽ തർക്കം വരെ നിലനിന്നിരുന്നു. അവൻ പൂർവകാല നിമിഷങ്ങളുടെ മധുരസ്മരണയിൽ, സമയം കടന്നു പോയതറിയാതെ ലയിച്ചു പോയി. അവനെ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഉണർത്താനെന്നവണ്ണം സ്കൂൾ ബെല്ലടിച്ചു.

ഉച്ചക്ക് ഊണ് കഴിക്കാനുള്ള ഇന്റർവെൽ ബെല്ലാണ്. ജിതിന് വിശന്നില്ല, അല്ലെങ്കിൽ കഴിക്കാൻ തോന്നിയില്ല എന്നു പറയുന്നതാവും ശെരി. പക്ഷെ ആ ബെല്ലിന് അവന്റെ മനസ്സിനെ ശൂന്യതയിലേക്ക് തള്ളി വിടാൻ തക്ക ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു. അതു വരെ ആലോചിച്ചിരുന്നതോ, താനെന്താണവിടെ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് പോലും അവൻ മറന്നു പോയി. പക്ഷെ, ഒന്ന് മാത്രം അറിയാം. മനസ്സിൽ എവിടെയോ ഒരു വലിയ കല്ല് കെട്ടി താത്തിയത് പോലെ, എന്തോ ഭാരം അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് അവനെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിക്കും പോലെ. അതു പോലെ തന്നെ ദേഷ്യവും. തനെന്താ കാണാൻ കൊള്ളില്ലേ? അതോ പ്രായമാണോ അവളുടെ പ്രശ്നം? തന്റെ ഉള്ള് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ അവളൊരു പെണ്ണാണോ? പൊളിഞ്ഞു കുത്തി നിൽക്കുന്ന സമയത്താണ് വാതിൽപാളിക്കൊരനക്കം. ജിതിൻ പെട്ടെന്ന് അടുത്തുള്ള ഷെൽഫിന് മറവിൽ ഒളിച്ചു. എന്നിട്ട് വാതിൽക്കലേക്ക് എത്തി നോക്കി. ക്ലാസ്സ് ലീഡർ അന്ന പരിസരം വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. എന്നിട്ട് വാതിൽപ്പാളി മെല്ലെ ചാരി, അവൻ നിൽക്കുന്നിടത്തേക്ക്