Chapter Title : കോകില മിസ്സ് 9 [കമൽ]

എന്നിട്ടും... എന്നിട്ടും നീയെന്നെ തോൽപിച്ചു കളഞ്ഞു ജിത്തൂ..." ഏങ്ങലടിച്ചുള്ള അവളുടെ കരച്ചിലിനിടയിലും, അവളുടെ കണ്ണുനീർ കണ്ടു നിൽക്കേണ്ട വേദനാജനകമായ അവസ്ഥയിലും അവൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവന്റെ പാതി മരിച്ച ഹൃദയം പിടഞ്ഞെണീറ്റു. ആഹ്ലാദത്തുടിപ്പിന്റെ അതിർവരമ്പിലെത്തിയിട്ടും, ശ്വാസനാളങ്ങൾ വരെ പുളകം കൊണ്ടിട്ടും, അവളെന്ന തന്റെ പെണ്ണിന്റെ ഉള്ളിലുള്ളതെല്ലാം പുറത്തു കൊണ്ടു വരാൻ അവന്റെ മനസ്സ് അവന്റെ ഹൃദയത്തോട് തല്ലുകൂടി. "വേണ്ട കോകില, നീ എനിക്ക് വേണ്ടി എങ്ങും തോൽക്കണ്ട. താൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാ. ഒരിക്കലും ഒന്നിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത രണ്ടു പേരാണ് നമ്മൾ. ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ ചപലതയിൽ, ഞാൻ ഓരോന്ന് കാട്ടിക്കൂട്ടി. നിന്റെ അവസ്ഥ ഓർക്കാതെ, ഞാൻ നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു. സോറി, കഴിഞ്ഞത് മറന്നു കള എന്നേ എനിക്ക് പറയാൻ പറ്റൂ. ഇനി ഞാൻ നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു കരടായി വരില്ല. സോറി." അവൻ മാപ്പ് പറഞ്ഞ് അവളെ തന്നിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റുവാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ അവൾ പിടി കൂടുതൽ മുറുക്കിയതെ ഉള്ളു. "ഞാൻ മാപ്പ് പറഞ്ഞതല്ലേ, ഇനി ഒന്നിനും വരുന്നില്ല എന്നു പറഞ്ഞതല്ലേ? വിട് കോകില..." "ഇല്ല ജിത്തൂ... ഞാൻ വിടില്ല, നീ പോവണ്ട. പോവല്ലേ ജിത്തൂ..." കോകില അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന് വിക്കി വിക്കി കരഞ്ഞു. "എന്തിന്? ഇനിയും ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ നിന്ന് ഈ നാടകം കളിക്കുന്നതെന്തിനാ? നിനക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരാളുടെ കൂടെ..., വേണ്ട കോകില, ഞാൻ നിന്നെ എങ്ങിനെയെങ്കിലും മറന്നോളാം." ജിതിൻ അൽപം ശബ്ദമുയർത്തി. "എനിക്ക് മറക്കാൻ പറ്റണ്ടേ ജിത്തൂ... പറ്റില്ല ജിത്തൂ, എനിക്ക് നിന്നെ മറക്കാൻ പറ്റില്ല..." അവൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. "ചെയ്യുന്നത് ശെരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല എനിക്ക്. പക്ഷെ, ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി ജിത്തൂ ഞാൻ... നിന്നെ, നിന്നെയെനിക്ക് അത്രമേൽ ജീവന...." ജിത്തുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും മുഖമുയർത്തി, അവളത് പറഞ്ഞു മുഴുവിപ്പിക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ അവന്റെ ചുണ്ടമർന്നിരുന്നു. ജിത്തുവിന്റെ ഉടുപ്പിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്ന അവളുടെ കൈ അയഞ്ഞു പിടി വിട്ടു പോയി. കോകില ഒരു നിമിഷം ശ്വാസമെടുക്കാൻ മറന്ന്, കണ്ണടച്ചു തന്നെ ചുംബിക്കുന്ന ജിതുവിനെ കണ്ണു തുറിച്ച് നോക്കി.