Chapter Title : കുറ്റബോധം 15 [Ajeesh]

ഇല്ലാതെ ആദ്യം രേഷ്മയുടെ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ ആണ് പോയത്.... വലിയ സന്തോഷം ആയിരുന്നു അച്ഛന്... മകളെ കണ്ടപ്പോൾ അമ്മയും അച്ഛനും കരഞ്ഞു... സ്ത്രീകൾ കരയുന്നത് അവൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്... എന്നാൽ പുരുഷൻമാർ !!!! അവർ കരയുന്ന സന്ദർഭങ്ങൾ വളരെ കുറവാണ്... ആ മനുഷ്യന്റെ ഓരോ തുള്ളി കണ്ണീരും അവളോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ നിലക്കാത്ത പ്രവാഹം ആയിരുന്നു.... അവളും കരഞ്ഞു... സജീഷ് അവരുടെ ഇടയിൽ അൽപ നേരം ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയി... എങ്കിലും ആ നിമിഷം അവൻ ആസ്വദിച്ചു... അവരുടെ വീടിന്റെ സർവ്വ ഐശ്വര്യവും അവളായിരുന്നു... അവളെ കാണുമ്പോൾ ഇത്തരം ഒരു വികാര പ്രകടനം സ്വാഭാവികം അണ്... അതിൽ അവന് തെല്ലും അതിശയം ഒന്നും തോന്നിയില്ല... അന്നത്തെ ദിവസം അവിടെ തങ്ങി... പിന്നെ വീണ്ടും യാത്ര... അടുത്ത ബന്ധുവീട്ടിലേക്ക്... അവിടെ നിന്നും അടുത്ത വീട്ടിലേക്ക്... രേഷ്മ അവനോട് ചേർന്നിരുന്ന് ഓരോ വീടുകളും കയറി ഇറങ്ങി... ബന്ധുക്കളിൽ ഓരോരുത്തർക്കും പല പല ചോദ്യങ്ങൾ ആണ്... ചിലരുടെ കോനഷ്‌ട്ട്‌ വർത്തമാനങ്ങളും തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ കുറ്റങ്ങൾ ആരും കേൾക്കാത്ത വിധം പറഞ്ഞ് തരലും ഒക്കെ ആയി അവർ രംഗം തകർക്കുകയാണ്... എന്നാൽ അംഗീകാരിക്കേണ്ടത് അംഗീകരിച്ചും അവഗണിക്കേണ്ടത് അവഗണിച്ചും അവൾ ആ കടമ്പ ഭംഗിയായി നേരിട്ടു... ആരുടെ മുൻപിലും തന്നെ ഒരു നിമിഷം പോലും തലകുനിക്കാൻ അനുവദിക്കാത്ത വിധം വളരെ തന്മയത്വത്തോടെ ആണ് സജീഷേട്ടന്റെ സംസാരം... അത് രേഷ്മയെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു... എല്ലാത്തിലും ഉപരി തന്നോടുള്ള സമീപനവും...

" ഓരോ കാര്യങ്ങൾക്കും ഇടക്ക് കയറി അഭിപ്രായങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ അത് എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടപ്പെടില്ല എന്ന തന്റെ അമ്മയുടെ വാദം അവൾ ഓർത്തു... " നിന്റെ ഈ സ്വഭാവത്തിന്റെ കുഴപ്പം കല്യാണം ഒക്കെ കഴിയുമ്പോഴാ മനസ്സിലാവാ... " എന്നാൽ ഇവിടെ നേരെ വിപരീതമാണ് നടക്കുന്നത്... പലപ്പോഴും എന്റെ അഭിപ്രായം അറിയാൻ ഏട്ടൻ കത്ത് നിൽക്കുന്നു... അത് എനിക്ക് തരുന്ന സ്ഥാനം ആണ് എന്ന് അവൾ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു... തന്നോട് സംസാരിക്കുന്ന ഓരോ വാക്കിലും ആ മനുഷ്യൻ തന്റെ സ്നേഹം വ്യക്തമായിരുന്നു... തിരിച്ചും അതുപോലെ പെരുമാറാൻ പറ്റാത്ത വിഷമം ആയിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സ് നിറയെ...