Chapter Title : ലക്ഷ്മി 9 [Maathu]
കണ്ണന്റെ കൈ തടഞ് എന്തോ പറയാൻ പോയതും പൊടി തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി ചുമക്കാൻ തുടങ്ങി..
താൻ ചെയ്ത് കൊടുക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലാന്ന് മനസിനോട് പറഞ്ഞെങ്കിലും കൈ യാന്ത്രികമായി തന്നെ അവന്റെ മുതുകത്ത് തടവാൻ തുടങ്ങി. വായിലുള്ള പൊടി പുറത്ത് പോകേണ്ട എന്ന് വിചാരിച്ചിട്ട് കൈ കൊണ്ട് പൊത്തി പിടിച്ചതോണ്ട് നിലത്തൊന്നും ആയില്ല.. എല്ലാം അവന്റെ കയ്യിൽ തന്നെ ഉണ്ട്.. കണ്ണിൽ നിന്നൊക്കെ വെള്ളം വന്നിട്ടുണ്ട്... ഇതൊക്കെ കണ്ടിട്ട് അവന്റെ കയ്യിലുള്ള കണ്ണന്റെ മുഖം ആകെ പേടിച് വിളറി പോയി...
സ്വയമേ മാറിലിട്ട തോർത്ത് കൊണ്ട് കിച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് പറ്റിയത് തുടച്ചു കൊടുത്തു.എന്തോ എത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞാലും തന്റെ കെട്ടിയവനല്ലേ... തന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രണയമല്ലേ..തന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛനല്ലേ ...കയ്യിൽ പറ്റിയത് അവൻ തന്നെ പോയി കഴുകി ഗ്ലാസിൽ അവശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന ചായയും കുടിച് കണ്ണനെയും എടുത്ത് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു...അച്ഛന്റെയും മകന്റെയും പോക്കും നോക്കി കുറച്ചു നേരം അങ്ങനെ നിന്നു.. അവനൊന്നു പറഞ്ഞാൽ തീരാവുന്നതേ ഉള്ളു... അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ തീരുമോ... അതാണോ ഞാൻ കണ്ടത്.....ആഹ്....എന്തോ ആകട്ടെ ... ടേബിളിലിരിക്കുന്ന പ്ലേറ്റും ഗ്ലാസുമെടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു..
അവിടെ ശാന്തേച്ചിയും അമ്മയും ദേവുവും ഇരുന്ന് കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്...
"ശാന്തേച്ചി... ആക്സിഡന്റ് ആയ ആൾക്ക് എങ്ങനെണ്ട് "
'വല്ലാണ്ട് കുഴപ്പല്ല്യ... ചെറിയ പൊട്ടലും മുറിവും ഉള്ളു... അല്ല... കണ്ണനെവിടെ ഉറങ്ങാണോ '
"അല്ല... കിച്ചു വന്നകിണ്... അവന്റെ അടുത്താ "
'അല്ലടി... നിനക്ക് ഓഫീസ് പോയി വരാൻ അവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നല്ലേ സുഖം.. ഇവിടുന്ന് എത്ര യാത്ര ചെയ്യണം '
"ഞാൻ ജോലിക്ക് പോയ കൊച്ചിനെ ആരാ നോക്കാ...
💬 Comments
View all comments