Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 10 [കാവൽക്കാരൻ]

ആട്ടലിൽ ഡോക്ടറും നഴ്സുമാരും ശ്വാസം പോലും വിടാതെ മുറി വിട്ട് പുറത്തേക്ക് ഓടി.

ഐ.സി.യുവിലെ ആ തണുത്ത ഏകാന്തതയിൽ അഭിയുടെ കട്ടിലിനരികിൽ അനു ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു. ബോധരഹിതനായി കിടക്കുന്ന അവന്റെ കൈകളിൽ അവൾ പതിയെ തലോടി. അവൻ സുരക്ഷിതനാണ്, പക്ഷേ യഥാർത്ഥ അപകടം പുറത്ത് തങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ എന്ന് അവളോടാരോ വിളിച്ചുപറയുന്നത്പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.....

ആരാണവൾ? അവൾ എന്തിന് വന്നു? ഇനിയും എന്നെ പോലെയുള്ളവർ എന്റെ ചുറ്റിനുമുണ്ടോ?

ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ആ ചോദ്യങ്ങൾ അനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കനലായി എരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഐ.സി.യുവിലെ ആ തണുത്ത നിശബ്ദതയിൽ മോണിറ്ററിലെ നേർത്ത ബീപ്പ് ശബ്ദം മാത്രമാണ് മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. കട്ടിലിനരികിലിരുന്ന അനു, ഐ.വി ട്യൂബുകൾ ഘടിപ്പിച്ച അഭിയുടെ കൈപ്പത്തി തന്റെ ഇരുകൈകൾക്കുള്ളിലാക്കി നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു.

വിളറി വെളുത്തു കിടക്കുന്ന അവന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ, അതുവരെ പുറത്തുകാണിച്ച ആ ക്രൂരയായ അധിപയുടെ മുഖംമൂടി അഴിഞ്ഞുവീണു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ

നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇത്രയും കാലം തന്റെ ഉള്ളിലൊതുക്കി വെച്ചിരുന്ന വികാരങ്ങളെല്ലാം ആ ഏകാന്തതയിൽ അവനോടായി അവൾ പതുക്കെ തുറന്നുപറയാൻ തുടങ്ങി.

"സത്യം പറഞ്ഞാൽ... ആദ്യമൊന്നും എനിക്ക് നിന്നോട് യാതൊരു വികാരവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല അഭീ..."

അവളുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ ഇടറിയിരുന്നു.

"എന്റെ ദാഹം തീർക്കാനുള്ള ഒരു വഴി മാത്രമായിരുന്നു എനിക്ക് നീ. പക്ഷേ... എപ്പോഴോ നിന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കതയ്ക്ക് മുന്നിൽ, നിന്റെ ആ പാവം മനസ്സിന് മുന്നിൽ ഞാൻ തോറ്റുപോയി.

എന്റെ ഉള്ളിലെ ഇരുട്ടിനെപ്പോലും മായ്ച്ചുകളയാൻ നിന്റെ സാമീപ്യത്തിന് കഴിഞ്ഞു. പിന്നീട് ഒരു നിമിഷം പോലും നിന്നെ കാണാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിലായി ഞാൻ..."

അവൾ അവന്റെ വിരലുകളിൽ