Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 10 [കാവൽക്കാരൻ]

എന്തെങ്കിലും എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നോർത്തപ്പോൾ, കാറിന്റെ എസിയിലും എന്റെ നെറ്റിയിലൂടെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞുതുടങ്ങി!

____________________________________________

((മനുഷ്യരുടെ കണ്ണുകളോ പകൽവെളിച്ചമോ ഒരിക്കൽപ്പോലും കടന്നുചെന്നിട്ടില്ലാത്ത, നിബിഡമായ കരിങ്കാടിന്റെ അഗാധതയിൽ, കോടമഞ്ഞും ഇരുട്ടും ഇഴചേർന്ന ആ നിഗൂഢ താഴ്വര സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

അവിടെയുള്ള വൻമരങ്ങളുടെ ഉണങ്ങിയ കൊമ്പുകളിൽ രാപ്പക്ഷികൾ പോലും ചേക്കേറാൻ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ കാടിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്തായി, നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കവും ശാപവും പേറുന്ന ഒരു കൂറ്റൻ ഗോത്തിക് ബംഗ്ലാവ് തലയുയർത്തി നിന്നു.

കരിങ്കല്ലിൽ പണിത അതിന്റെ പടുകൂറ്റൻ ചുമരുകളിലൂടെ കറുത്ത വള്ളിച്ചെടികൾ പാമ്പുകളെപ്പോലെ പടർന്നുകയറിയിരുന്നു. തുരുമ്പെടുത്ത ഇരുമ്പുഗേറ്റുകളും, ആകാശത്തേക്ക് കൂർത്തുനിൽക്കുന്ന മച്ചുകളും, പായൽ പിടിച്ച കൽത്തൂണുകളുമുള്ള ആ മാളിക കണ്ടാൽത്തന്നെ മരണത്തിന്റെ തണുത്ത ഗന്ധം വായുവിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നതായി തോന്നും.

പുറത്ത് ആർത്തുപെയ്യുന്ന പേമാരിയിലും, ആ ബംഗ്ലാവിനുള്ളിൽ ശ്മശാനമൂകത തളംകെട്ടി നിന്നിരുന്നു.

ആ ബംഗ്ലാവിന്റെ ഏറ്റവും ഉള്ളിലായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പടുകൂറ്റൻ ദർബാർ ഹാൾ.

മങ്ങിയ അരണ്ട വെളിച്ചം മാത്രം പകരുന്ന പഴയ ഷാൻഡ്ലിയറുകൾ മച്ചിൽ തൂങ്ങിയാടുന്നുണ്ട്. ആ ഹാളിന്റെ ഒത്തനടുവിലായി, ഉയർന്ന കൽത്തറയ്ക്ക് മുകളിൽ ആ ഭീമാകാരമായ വിക്ടോറിയൻ സിംഹാസനം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ആയിരം വർഷം പഴക്കമുള്ള കറുത്ത എബണി മരത്തിൽ കൊത്തിയെടുത്തതായിരുന്നു ആ ഇരിപ്പിടം. അതിന്റെ കൈപ്പിടികളിൽ കൊത്തിവെച്ചിരുന്ന വ്യാളീരൂപങ്ങളുടെ വായ്ക്കുള്ളിൽ രക്തം പുരണ്ട മാണിക്യക്കല്ലുകൾ തിളങ്ങിനിന്നു.

കസേരയുടെ പിൻഭാഗത്ത് കടുംചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള വെൽവെറ്റ് തുണി പൊതിഞ്ഞിരുന്നു. സിംഹാസനത്തിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലായി തലയോട്ടികളും സർപ്പങ്ങളും പിണഞ്ഞുകിടക്കുന്ന അവരുടെ കുലത്തിന്റെ രാജകീയ മുദ്ര ആലേഖനം ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

അധികാരത്തിന്റെയും ഭീകരതയുടെയും പ്രതീകമായിരുന്നു ആ കസേര.

ആ സിംഹാസനത്തിൽ, ഇരുട്ടിന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ചക്രവർത്തിനിയെപ്പോലെ കാൽമേൽ കാൽ കയറ്റിവെച്ച് അവൾ