Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 7 [കാവൽക്കാരൻ]

"How dare you! എന്നെ തള്ളിയിടാൻ മാത്രം വലിയവനായോ നീ? നിനക്ക് ഇത്രക്ക് ധൈര്യമോടാ?"

അവൾ തറയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് എന്റെ നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി ചീറി

അവളുടെ ആ ഡയലോഗ് കേട്ടപ്പോൾ സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് ചെറുതായിട്ടൊന്ന് മൂത്രശങ്ക തോന്നി. പക്ഷെ അതിനൊന്നും ഇവിടെ സ്ഥാനമില്ല....കാരണം ഇതങ്ങനെ അങ്ങോട്ട് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ! ഇന്നലെ എന്റെ കഴുത്തിലെ ചോര കുടിച്ച ശവമാണിവൾ.

എന്റെ ഉള്ളിലെ ആണുണർന്നു. ഞാൻ അവളെ നോക്കി എന്തെങ്കിലും ഒരു മാസ്സ് ഡയലോഗ് അടിക്കണം എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി. 'നിന്നെ ഞാൻ വെറുതെ വിടില്ലെടീ പുല്ലേ' എന്നോ മറ്റോ പറയാൻ വന്നതാണ്... പക്ഷെ വല്ലാത്തൊരു ടെൻഷനിൽ എന്റെ വാ വിട്ടുപോയി.

അവളെ നോക്കി, യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ലാതെ ഒറ്റവാക്കിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു:

"അണ്ടി!"

അത് കേട്ടതും ആ റൂമിൽ വലിയൊരു നിശബ്ദത പരന്നു!

എന്റെ ആ ഒറ്റ ഡയലോഗിൽ അവൾ ശരിക്കും നടുങ്ങിപ്പോയി! ലണ്ടനിലും അമേരിക്കയിലുമൊക്കെ പഠിച്ചു വളർന്ന, കോടീശ്വരിയായ ഒരു ഹൈ-ക്ലാസ് ഡോക്ടറോട്... പോരാത്തതിന് പാതിരാത്രിക്ക് ചോര കുടിക്കുന്ന ഡ്രാക്കുളിയോട്... സ്വന്തം ഭർത്താവ് മുഖത്തുനോക്കി ഒരു ലോക്കൽ പദപ്രയോഗം നടത്തിയത് അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലായിരിക്കണം.....

ഒരു തരം വല്ലാത്തൊരു അറപ്പോടെ അവൾ വായയും പൊളിച്ച് എന്നെ നോക്കി നിന്നുപോയി...

അല്ലെങ്കിലും ഈ അണ്ടി എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് തെറിയാണോ. മാങ്ങക്കും അണ്ടി ഒക്കെ ഉള്ള സാധാനമല്ലേ.....

അല്ല ഞാനെന്തിനാ ഇതൊക്കെ ആലോചിക്കുന്നത്. വേണ്ടി വന്നാൽ ഞാൻ അവളുടെ ചത്തുപോയ അച്ഛന്റെ അണ്ടികിട്ടും രണ്ടെണ്ണം പറയും.....

അവൾക്ക്... അവൾക്ക് ഈ അഭിമന്യു ബലരാമൻ ആരാണെന്നറിയില്ല... 😤

ഒരു അഞ്ച്