Chapter Title : ?മായകണ്ണൻ 2 [ᶜ͢ᴿ͢ᴬ͢ᶻ͢ᵞ A J R]
ഇപ്പൊ എന്താണെന്ന് അറിയില്ല, അവളോട് എനിക്ക് സംസാരിക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്. പഴയത് പോലെ അവള് എന്നെ നോക്കിയപ്പോ ഞാൻ ഒരു ലോകത്തും പോയില്ല. എനിക്കിപ്പോ അവൾടെ കണ്ണിൽ നോക്കി ഇഷ്ടമാണെന്ന് പോലും പറയാൻ പറ്റും. പക്ഷെ ഇപ്പൊ അതല്ലല്ലോ പറയേണ്ടത്. അവൾ വരാം എന്നർഥത്തിൽ തലയാട്ടി. ഞങ്ങൾ അവിടെന്ന് കുറച്ച് അപ്പുറത്തേക്ക് മാറി നിന്നു.
"മായ നീ ചേച്ചിയോട് ചോദിച്ചില്ലേ ചുറ്റി നടക്കാന്ന്, അവൾക്ക് ആഗ്രഹം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല. നമ്മളെ പോലെ അവൾക്ക് നടക്കാൻ കഴിയില്ല. 1 വർഷം മുൻപ് ഒരു ആക്സിഡന്റിൽ............"
ഞാൻ ബാക്കി പറഞ്ഞില്ല.
"പക്ഷെ ലക്ഷ്മി ചേച്ചിക്ക് കാലിന് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ലല്ലോ????"
"കാണുന്നവർക്ക് അങ്ങനെ തോന്നും മായ. പക്ഷെ അവളുടെ കാലുകള് നിലത്തുറക്കത്തില്ല. അരക്ക് താഴെ തളർന്നു പോയി."
എനിക്കത്രെ പറയാൻ കഴിഞ്ഞോളൂ. എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും വന്ന ചുടുകണ്ണുനിര് തുള്ളി ഞാൻ തുടച്ച്
കളഞ്ഞ് അവളെ നോക്കി. അവളും കണ്ണിര് ഒപ്പുകയായിരുന്നു. ഇന്ന് പരിചയപ്പെട്ടൊരാൾക്ക് വേണ്ടി അവൾ കണ്ണിര് ഉഴുക്കുന്നു.
"പക്ഷെ നടക്കാൻ പറ്റില്ല എന്ന കുറവ് ഞാൻ അവളെ അറിയിച്ചിട്ടില്ല. എന്തിനും അവളെന്നെ വിളിക്കൂ."
"സോറി കണ്ണാ എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. കാണുന്നവർക്ക് normal ആയേ തോന്നു. അതാ ഞാൻ........."
ഇത്രയും പറഞ്ഞപ്പോ തന്നെ അവളുടെ മുഖം വീണ്ടും വാടി.
"ഏയ് മായ എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കും. വാ അങ്ങോട്ടേക്ക് പോവാം."
"ന്നാലും ഞാൻ........"
"താൻ എന്ത് ചെയ്തെന്ന ഈ പറയണേ???? എല്ലാവർക്കും എപ്പോഴും സന്തോഷം ദൈവം കൊടുക്കത്തില്ല. അവൾടെ സന്തോഷം 1 വർഷം മുൻപ് ഇല്ലാണ്ടായി. തന്റെ സന്തോഷവും അതുപോലെ ഇല്ലാണ്ടായതല്ലേ????"
എനിക്ക് അപ്പൊ അങ്ങനെ ചോദിക്കാനാ തോന്നിയത്.
"എന്നെ പറ്റി എങ്ങനെ????"
"ലളിതാമ്മ പറഞ്ഞു. എല്ലാം. പിന്നെ ഒരു കാര്യം പറയാൻ വിട്ടുപോയി."
"അവള് എന്താന്ന രീതിയിൽ എന്നെ നോക്കി."
"Many many happy rettens of the day"
അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ എന്നെ നോക്കി.
"ഇന്ന് എന്റെ birth day ആണെന്ന് എങ്ങനെ അറിയാം????"
"ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ലളിതാമ്മ എല്ലാം പറഞ്ഞു. എല്ലാം."
അവള് അതിന് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ന്റെ ദൈവമേ മനുഷ്യരെ
💬 Comments
View all comments