Chapter Title : മൈ ഡിയർ യക്ഷി 5 [Ganesh Gaitonde]

പക്ഷേ അതിനെയും മറികടന്ന് അമ്മുവുമായുള്ള നിമിഷങ്ങളാണ് എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഓടിയെത്തിയത്....

അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചതും എൻ്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ചെറിയ പൊക്കിൾ ദ്വാരത്തിൽ അമർത്തിയതും അതിൻ്റെ ആഴം അളന്നതും അരയിലെ ആ തുടുത്ത മാംസത്തെ പിടിച്ച് മെല്ലെ കശക്കിയതും പെണ്ണിൻ്റെ കുറുകലും ചൂടും എല്ലാം മനസ്സിലേക്ക് ഓടിവന്നു...

അതിൻ്റെ പ്രതിഫലമെന്നോണം എൻ്റെ മുഖത്ത് ഒരു നാണത്തോടെയുള്ള ചിരി പടർന്നു...

"കള്ളച്ചിരി ചിരിക്കണ്ടല്ലോ... എന്താ സംഭവം...?"

എൻ്റെ ചിരി കണ്ട് ഒരു സംശയത്തോടെ അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു...

"ആഹ്.. ഒരു പെണ്ണുമ്പിള്ള.... കാര്യം പറയാൻ വിളിച്ചിട്ട് നല്ല വർത്താനം... പിന്നെ കുറച്ച് അനാവശ്യ മോട്ടിവേഷനൊക്കെ തന്നു.. ഹിഹി.."

ചിരിയുടെ കാരണം അമ്മുവാണെങ്കിലും അത് പുറത്ത് പറയാറായിട്ടില്ല... തൽക്കാലും ആ പെണ്ണുമ്പിള്ളയെ വച്ച് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം...ഇപ്പോ ഇങ്ങനെ പോട്ടെ...

"ആഹാ... അത് കലക്കി.... നിന്നെ വല്ലാണ്ട് ബോധിച്ചുകാണും... പോയ് നോക്ക്... എന്തേലും തടയാതിരിക്കില്ല... ഹഹ..."

അവനൊരു ആക്കിയ രീതിയിൽ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു... എനിക്കും ചിരി വന്നു...

"ആ ഉവ്വ... പോകാണ്ടിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ... നമ്മളൊക്കെ പാവങ്ങളല്ലേ... യദു സാറിനെ പോലെ സ്വന്തം ബിസിനസ് ഒന്നുല്ലല്ലോ...."

സ്ഥിരം ശൈലിയിൽ ഞാൻ അവനെ തിരിച്ചും ആക്കി...

.................,,,,,,,,,,,,,,,,

അവൻ പൊതുവേ അൽപ്പം മടിയനാണ്... പഠിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച്.. അപ്പൊ ഞങ്ങള് ഫ്രെണ്ട്സ് എല്ലാരും കളിയാക്കും "യദു സാറിന് സ്വന്തം ബിസിനസ് ഒക്കെ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഒന്നും പേടിക്കാനില്ല..." എന്നൊക്കെ...
അതിന് മറുപടിയായി എല്ലാർക്കും കുറച്ച് തെറി കേട്ടാൽ ഡബിൾ ഹാപ്പി...

സംഗതി അങ്ങനെ പറയുന്നതിൽ കാര്യമില്ലാതില്ല... കാരണം ഫാമിലിക്ക് സ്വന്തമായി നല്ല ബിസിനസ് ഉള്ളപ്പോ വേറൊരു സ്ഥാപനത്തിന് കീഴിൽ ജോലി ചെയ്യേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ. അത് മാന്യമായി നിലനിർത്തിയാൽ തന്നെ നല്ലൊരു വരുമാനം നേടാൻ കഴിയും... മാത്രമല്ല അവർ കാരണം കുറച്ച് പേർക്ക് എങ്കിലും ഒരു ജോലിയും കിട്ടുന്നു... അവൻ്റെ അച്ഛൻ നൈസ് മനുഷ്യനാണ്... കാണാനും, പെരുമാറ്റവും എല്ലാം.... അതുപോലെ തന്നെ നല്ലരീതിയിൽ ബിസ്സിനസ്സ് വളർത്തിക്കൊണ്ട് പോകുന്നു...

പക്ഷേ നമ്മക്ക് ജോലി തന്നെ ശരണം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അത്യാവശ്യം കഷ്ടപ്പെട്ട് തന്നെയാ പഠിച്ചതും, പാസായതും. ഇല്ലേൽ കാർന്നോമാരുടെ വായിലിരിക്കുന്നത്