Chapter Title : മൈസൂരിലെ മഞ്ഞുള്ള രാത്രി 1 [സ്പൾബർ]

കൂടി ഓടിച്ച് വലിയൊരു ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ വണ്ടി വന്ന് നിന്നു..

വണ്ടിയിലിരുന്ന് തന്നെ മുസ്തഫ ഫോണെടുത്ത് അബ്ബാസിന് വിളിച്ചു.. പത്ത് മിനിറ്റിനകം തന്നെ കമ്പിളിക്കുപ്പായവും, തലയിലൊരു മങ്കി തൊപ്പിയും ധരിച്ച വയസായ ഒരു മനുഷ്യൻ വന്നു.. അയാൾ ഗേറ്റിന്റേയും വീടിന്റേയും ചാവി മുസ്തഫാക്ക് കൊടുത്ത് ഒന്നും മിണ്ടാതെ തിരിച്ച് പോയി..

മുസ്തഫ ഗേറ്റ് തുറന്നു.. സുരേഷ് വണ്ടി അകത്തേക്ക് കയറ്റി.. വീട് അവിടെ നിന്നാൽ കാണില്ല.. ഇടതൂർന്ന തോട്ടമാണ്.. പലവിധ കൃഷികളും അതിലുണ്ട്.. മുസ്തഫ ഗേറ്റടച്ച് പൂട്ടിയപ്പോഴേക്കും സുരേഷ് വണ്ടിയെടുത്ത് ഓടിച്ച് പോയി.. കുറച്ച് ദൂരം ഓടി ഒരു വളവ് തിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ആ വീട് കണ്ടത്.. അതിന്റെ പോർച്ചിലേക്ക് വണ്ടി കൊണ്ട് ചെന്ന് നിർത്തി എല്ലാവരും ഇറങ്ങി..

വണ്ടിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവിടുത്തെ തണുപ്പിന്റെ കാഠിന്യം മനസിലായത്.. കൊടും തണുപ്പ്.. കുന്നിൻ പ്രദേശമായതിനാൽ ശക്തിയായ കാറ്റും.. അംബിക കിടുങ്ങിപ്പോയി.. മുസ്തഫ വേഗം വന്ന് വീടിന്റെ മുൻവാതിൽ തുറന്നു..

“വരൂ മാഡം… അകത്ത് ഇത്ര തണുപ്പുണ്ടാവില്ല… എല്ലാവരും അകത്തേക്ക് വാ… “..

ആദ്യം അംബികയും പിന്നാലെ മറ്റുള്ളവരും അകത്ത് കയറി.. മുസ്തഫ വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു.. അവൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് അംബികക്ക് തോന്നി.. പുറത്തുള്ളത്ര തണുപ്പ് അകത്തില്ല.. അതീ വീടിന്റെ നിർമ്മാണത്തിലുള്ള പ്രത്യേകയാണ്.. ചുവരുകളെല്ലാം മരപ്പലകകൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്..

“മാഡം… ആദ്യം നമുക്കൊന്ന് ഫ്രഷാവാം… എല്ലാർക്കും നല്ല വിശപ്പുണ്ട്…വേഗം ഫ്രഷായി എല്ലാവരും പെട്ടെന്നിറങ്ങണം..

മാഡം ആ മുറിയിലേക്ക് കേറിക്കോ… നിത്യേ… നീ മറ്റേ മുറിയും എടുത്തോ… “..

സുരേഷ് പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അംബിക അവളുടെ ബാഗുമെടുത്ത് ആ മുറിയിലേക്ക് പോയി.. നിത്യ