Chapter Title : മന്ദാകിനി 5 [മഹി] [Climax]

ചുറ്റിപറ്റി എന്തൊക്കെയോ നിഗൂഢതകൾ ഉണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി....

ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിന്റെ ഹാൽവേയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അനുവിന് വല്ലാത്തൊരു അപരിചിതത്വം അനുഭവപ്പെട്ടു.... അടുത്ത് സെറ ഇരിപ്പുണ്ട്.... തന്നെ ഒന്ന് നോക്കുന്നുകൂടെയില്ല, എന്തോ ആലോചിച്ചുകൂട്ടി ഇരിക്കുകയാണ്

അനുവിന്റെ മുഖം വീർത്തു... ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പിതുടങ്ങിയതും അവൾ കൈകൊണ്ട് വായമൂടി...

ട്രെയിൽ രണ്ട് ഗ്ലാസ്സ് ജ്യൂസുമായി വന്ന അബ്രാം അത് അവരുടെ മുന്നിലേക്ക് വച്ചു... എതിരെ ഉള്ള സോഫയിൽ അമർന്നിരുന്നു.... സെറ അയാളെ നോക്കിയില്ല, നിലത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ് അവൾ,

ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല....അനു ഇടക്ക് മുഖം ഉയർത്തി അയാളെ നോക്കി.... ഉറച്ച ശരീരത്തെ എടുത്തറിയിക്കുന്ന വിധത്തിൽ വൃത്തിയായി ഭരിച്ചിരുന്ന ഷർട്ടിന്റെ സ്ലീവ് മടക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു.... വെട്ടിയൊതുക്കിയ മുടിയും ക്ലീൻ ഷേവ് ചെയ്ത മുഖവും അയാളുടെ ഭംഗി ഇരട്ടിച്ചു....

അബ്രാം ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ എഴുന്നേറ്റു....

"ഈ വീട് ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി വാങ്ങിയതാണ്.... ഇന്നുമുതൽ ഇവിടെ താമസിച്ചാൽ മതി.... ഒന്നുകൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട..... ഇനി നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ആരും കടന്നുകയറില്ല, അത് ഉറപ്പ് വരുത്തിയിട്ടേ ഞാൻ മടങ്ങി പോകു...."

അബ്രാം എഴുന്നേറ്റു ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു....

"....തിരിച്ചുപോവുകയാണോ...?..."

"പോയെ പറ്റു...."

"മ്മ്ഹ്...."

അബ്രാം പടിയിറങ്ങിയതും  സെറ അനുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്നിരുന്നു..... അവൾ അനുവിനെ ഉറ്റുനോക്കി....

"നീയെന്താ പെണ്ണെ ഇങ്ങനെ മിഴിച്ചുനോക്കി ഇരിക്കുന്നെ..."

സെറ വാത്സല്യത്തോടെ അവളുടെ കവിളിൽ തലോടി....

"സെറ... എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാ..."

"ശ്ശ്ശ്ശ്....."

പൂർത്തിയാക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ സെറ അനുവിന്റെ വായ മൂടി.... അനുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ എന്തെന്ന ഭാവം തളംകെട്ടി...

"എന്നെ... എന്നെ കുഞ്ഞിയെന്ന് വിളിക്കോ...."

പറയുന്നതിനൊപ്പം സെറയുടെ കണ്ണുകൾ താഴ്ന്നു... മുഖത്ത് ചുവപ്പ് പടർന്നു....

"കുഞ്ഞിയോ?... അതാരാ...."

"അയാളെന്നെ വിളിക്കുമായിരുന്നു.... എനിക്കിഷ്ടമല്ല.... പക്ഷെ ഇപ്പൊ എന്തോ.... അങ്ങനെ വിളിക്കോ എന്നെ...."

"കുഞ്ഞി....!!"

"ഹ്മ്മ്......"

"അത്.... അത് ശരിക്കും നിന്റെ അച്ഛനാണോ....."

അനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി... അവൾക്ക് അറിയണമായിരുന്നു....

"ആയിരിക്കും....എന്റെ പേര് നോക്ക്... സെറ അബ്രാം... സെറയുടെ വാൽ ആണ് അയാൾ....അഞ്ചു വയസ്സ് തികഞ്ഞ അന്ന് രാത്രി കണ്ടുമുട്ടിയ ഒരാൾ.... എന്നോട് വന്ന് പപ്പയാണെന്ന് പറഞ്ഞു...."

സെറയുടെ കണ്ണുകൾ എരിഞ്ഞുതുടങ്ങി... കരയാനുള്ള ഹൃദയത്തിന്റെ ആഗ്രഹം കണ്ണുകൾ  നിഷേധിച്ചു....

"എനിക്ക്