Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 9 [Ramavarma] [ആനന്ദലീല 🦚]

എവിടെനിന്നോ വാദ്യമേളങ്ങൾ മുഴങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം ദൂരെനിന്നുള്ള ഒരു നേരിയ ശബ്ദമായാണ് അത് എന്റെ കാതുകളിലെത്തിയത്. എന്നാൽ ഓരോ ചുവടും മുന്നോട്ടുവെക്കുന്തോറും ആ ശബ്ദം കൂടുതൽ വ്യക്തമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

മുന്നിൽ കണ്ട കാഴ്ച എന്നെ ഒരുനിമിഷം നിശ്ചലനാക്കി.

ഞാൻ നടന്നുപോകുന്ന വഴിയിൽ മനോഹരമായ ചുവന്ന പട്ടുപരവതാനി വിരിച്ചിരിക്കുന്നു. പരവതാനിക്കു മുകളിലാകെ പലതരം പൂക്കൾ വിതറിയിട്ടുണ്ട്. മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും പനിനീർപ്പൂവിന്റെയും സുഗന്ധം അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.

ചുറ്റുമുള്ള മരച്ചില്ലകളിൽനിന്നുപോലും പൂക്കൾ പൊഴിഞ്ഞുവീഴുന്നതുപോലെ തോന്നി. എന്നെ സ്വീകരിക്കാനായി പ്രകൃതിതന്നെ ഒരുങ്ങിനിൽക്കുകയാണോ എന്ന് ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ചിന്തിച്ചുപോയി.

ഞാൻ പതിയെ മുന്നോട്ടു നടന്നു.

ഓരോ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴും വാദ്യമേളങ്ങളുടെ ശബ്ദം കൂടുതൽ ഗാംഭീര്യമാർജിച്ചു.

അങ്ങനെ നടന്നുനടന്ന് ഒടുവിൽ ഞാൻ ആ അരുവിയുടെ മുന്നിലെത്തി.

അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച എന്നെ അക്ഷരാർഥത്തിൽ വിസ്മയിപ്പിച്ചു!

അരുവിയിലെ വെള്ളത്തിൽപ്പോലും പനിനീർപ്പൂക്കൾ ഒഴുകിനടക്കുന്നു!

ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. എവിടെയും ആരെയും കാണാനില്ല. എന്നെ വരവേൽക്കാൻ ഇത്രയും ഒരുക്കങ്ങൾ ! എന്റെ കണ്ണുകളെ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു.

അൽപനേരം ആ കാഴ്ചയിൽത്തന്നെ മയങ്ങിനിന്നശേഷം ഞാൻ പതിയെ അരുവിയിലേക്കിറങ്ങി.

തണുത്ത വെള്ളം കാലുകളെ തഴുകിയപ്പോൾ ശരീരത്തിലാകെ ഒരു പ്രത്യേക അനുഭൂതി പടർന്നു. വെള്ളത്തിന് അസാധാരണമായൊരു കുളിർമയുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതിയെ കുറച്ചുകൂടി മുന്നോട്ടിറങ്ങി.

പിന്നെ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകളടച്ച് മനസ്സിൽ എന്തോ പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ട് വെള്ളത്തിലേക്ക് മുങ്ങിനിവർന്നു.

ഞാൻ വെള്ളത്തിൽനിന്ന് ഉയർന്നുവന്നതും അന്തരീക്ഷത്തിൽ ശക്തമായൊരു ശംഖനാദം മുഴങ്ങി! ആ ശബ്ദം അരുവിയുടെ ഇരുകരകളിലും തട്ടി പ്രതിധ്വനിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി. ആരുമില്ല!

വീണ്ടും ഞാൻ വെള്ളത്തിലേക്ക് മുങ്ങി.

ഇത്തവണയും ഞാൻ വെള്ളത്തിൽനിന്ന് ഉയർന്നുവന്നതും അതേ