Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 9 [Ramavarma] [ആനന്ദലീല 🦚]

ശംഖനാദം മുഴങ്ങി. അതിനൊപ്പം വാദ്യമേളങ്ങളും കൂടുതൽ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

ഓരോ തവണയും ഞാൻ മുങ്ങിനിവരുമ്പോൾ ശംഖനാദം ഉയരുന്നു. ആ ശബ്ദത്തോടൊപ്പം എവിടെയോ നിന്ന് പൂക്കൾ വർഷിക്കുന്നതുപോലെയും തോന്നി.

എന്തോ ഒരു അദൃശ്യശക്തി എന്നെക്കൊണ്ട് ഈ കർമം ചെയ്യിക്കുകയാണെന്നൊരു തോന്നൽ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു.

എനിക്ക് ചുറ്റും നടക്കുന്നതെല്ലാം ഒരു സ്വപ്നത്തിലെന്നപോലെ തോന്നി. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നോ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെയൊരു ചടങ്ങെന്നോ എനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ശാന്തതയും അതോടൊപ്പം ഒരു പുതിയ ഉണർവും അനുഭവപ്പെട്ടു.

ഞാൻ എണ്ണിത്തുടങ്ങി...... ഒന്ന്... രണ്ട്... മൂന്ന്...

അങ്ങനെ യാന്ത്രികമായി പതിനാറ് തവണ ഞാൻ അരുവിയിൽ മുങ്ങി നിവർന്നു.

പതിനാറാമത്തെ തവണ മുങ്ങിനിവർന്നപ്പോൾ നേരത്തേക്കാൾ ശക്തമായൊരു ശംഖനാദം അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങി. അതിനൊപ്പം വാദ്യമേളങ്ങളും ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തി.

ആ ശബ്ദങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ കണ്ണുകളടച്ചുനിന്നു.

എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ എന്തോ ഒരു പുതിയ ഊർജം കടന്നുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഇതുവരെ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പ്രത്യേക ഉന്മേഷം മനസ്സിലും ശരീരത്തിലും നിറഞ്ഞു.

ഞാൻ പതിയെ അരുവിയിൽനിന്ന് കരയിലേക്ക് കയറി. ശേഷം അവിടെനിന്ന് തിരികെ വന്ന വഴിയിലൂടെ നടന്നു.

ഞാൻ ഓരോ ചുവടും മുന്നോട്ടുവെക്കുമ്പോഴും വാദ്യമേളങ്ങൾ എന്നെ അനുഗമിക്കുന്നതുപോലെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ ആ കവാടത്തിന്റെ മുന്നിലെത്തി.

ഞാൻ പതിയെ കവാടം കടന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. പുറത്തിറങ്ങിയതും ആ ശബ്ദങ്ങൾ പതിയെ നിലച്ചു.

ഞാൻ അവിടുന്ന് നടന്നു മാളികയുടെ മുൻപിൽ വന്നു...

ഞാൻ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ വലിയമ്മ ഒരു വിളക്കും ചെറിയമ്മ ഒരു തട്ടവുമായി എന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ നിൽക്കുന്നു.

തിരുമേനി അവരോടായി പറഞ്ഞു. "തിലകക്കുറി ചാർത്തി സ്വീകരിച്ചോളൂ."

ചെറിയമ്മ എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരു തിലകക്കുറി