Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 9 [Ramavarma] [ആനന്ദലീല 🦚]

പറഞ്ഞ ഈ മൈഥുനം എന്ന് വെച്ചാൽ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? എന്താണ് അതിന്റെ അർത്ഥം?"

ചെറിയമ്മ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, "എനിക്ക് തോന്നി... ഇതായിരിക്കും എന്ന്" എന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ചെറിയമ്മ: "അത്... പൊന്നിന് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത അത്രയും സുഖം തരാൻ പോകുന്ന ഒന്നാണ്."

ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി അടുത്ത് ചെന്ന് ചെറിയമ്മയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു: "അത് എന്താണെന്ന് ഒന്ന് തെളിച്ചു പറ..."

അതുകേട്ടതും ചെറിയമ്മയുടെ കവിളുകൾ നാണം കൊണ്ട് തുടുത്തു. മുഖം താഴ്ത്തി പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

ചെറിയമ്മ: "അത്... അത്... പൊന്നിന്റെ കള്ളക്കണ്ണനെ എന്റെ പൂവിൽ തേൻ കുടിക്കാൻ കയറ്റുന്ന ആ മനോഹരമായ സമയത്തിനാ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്."

ഞാൻ: "ശരിക്കും?..."

ചെറിയമ്മ നാണത്തോടെ മൂളി, "ഉം, ശരിക്കും..."

ചെറിയമ്മ: "പൊന്നേ, ഞാൻ ഇത്രയും കൊല്ലം കാത്തിരുന്നത് ഈയൊരു ദിവസത്തിന് വേണ്ടിയാണ് എന്നെ പൊന്നിന് നൽകുന്ന ആ ദിവസത്തിന് വേണ്ടി എനിക്ക് പൊന്നിൽ അലിഞ്ഞുചേരണം... മുൻജന്മങ്ങളിലെന്നപോലെ എനിക്ക് ഈ ജന്മവും പൊന്നിന് വേണ്ടി ജീവിക്കണം... ഒരു കാമുകിയായി, ഭാര്യയായി, അമ്മയായി... പൊന്നിന്റെ എല്ലാം എല്ലാമായി ജീവിച്ചുതീർക്കണം..." അത്രയും പറഞ്ഞ് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

ഞാൻ: "എനിക്കും സ്വത്തേ ഉള്ളൂ..."

ചെറിയമ്മ: "പൊന്നിന് അറിയാമോ? ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് കുട്ടികളുണ്ടാകില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ ഏടത്തിയും തമ്പുരാനും ഒരുപാട് വിഷമിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നെ 'മച്ചിപ്പശു' എന്ന് വരെ വിളിച്ച് അവർ രസിച്ച ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു.

ആ സമയത്താണ് ഞാൻ എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ചാലോ എന്ന് വരെ ചിന്തിച്ചത്."

പറഞ്ഞുതീർത്തപ്പോഴേക്കും ചെറിയമ്മ കരയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഞാൻ: "സ്വത്തേ... കരയല്ലേ.. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഇല്ലേ സ്വത്തിന്? ഇനി കരയല്ലേ."

ചെറിയമ്മ: