Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 9 [Ramavarma] [ആനന്ദലീല 🦚]

ഇതുവരെ കണ്ട നിലാവിനേക്കാൾ വലിയൊരു വെളിച്ചം ആ വഴിയിലാകെ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് കണ്ടു!

ഞങ്ങൾ ആ അരുവിയുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അവിടുത്തെ വെള്ളം നല്ല പാൽനിറത്തിലാണ് ഒഴുകുന്നത്. അത് കണ്ടപ്പോൾ ചെറിയമ്മയുടെ മുഖത്ത് കുറച്ചു സമാധാനം വന്നതുപോലെ തോന്നി.

ഞാൻ: "സ്വത്തേ... കണ്ടോ, എല്ലാം സ്വത്തിന് അനുകൂലമാണ്."

ചെറിയമ്മ: "എനിക്കല്ല... നമ്മൾക്ക്..." എന്ന് പറഞ്ഞ് ചെറിയമ്മ എന്റെ കയ്യിൽ ഒന്നുകൂടി മുറുകെ പിടിച്ചു.

ചെറിയമ്മ കമണ്ഡലു നിറയെ വെള്ളം കോരി വെച്ചു. ശേഷം എന്നോട് പറഞ്ഞു: "പൊന്നേ, നമുക്ക് കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ച് ഈ വെള്ളത്തിൽ മൂന്ന് വട്ടം മുങ്ങി നിവരണം."

ഞങ്ങൾ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ച് അരുവിയിൽ ഇറങ്ങി ആദ്യത്തെ വട്ടം മുങ്ങി നിവർന്നു. ഞങ്ങൾ മുങ്ങി നിവർന്നതും, ചുറ്റും ആരോ കുരവയിടുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു!

ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ചെറിയമ്മയുടെ മുഖത്ത് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷമാണ്. ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ആനന്ദക്കണ്ണീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ചെറിയമ്മ എന്നോട് രണ്ട് വട്ടം കൂടെ മുങ്ങാൻ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ മൂന്ന് വട്ടവും മുങ്ങി നിവർന്നു.

അതുവരെയും ആ കുരവ ശബ്ദം അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടിരുന്നു.

ശേഷം ചെറിയമ്മ എന്റെ അടുത്തേക്ക് കുറച്ചുകൂടി നീങ്ങി വന്നു പറഞ്ഞു: "പൊന്നു കുട്ടനെ നല്ലതുപോലെ ഒന്ന് ഈ വെള്ളത്തിൽ കഴുകിക്കോളൂ... തിരിഞ്ഞുനിന്നാൽ മതി."

ഞാൻ: "അല്ല, വലിയമ്മ സ്വത്തും കഴുകുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ...?"

ചെറിയമ്മ ഒരു ചമ്മിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: "ഉം, ഞാനും കഴുകാം. പൊന്ന് തിരിഞ്ഞുനിന്നോ, ഞാനും തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുകയാണ്." എന്ന് പറഞ്ഞ് ചെറിയമ്മ തിരിഞ്ഞുനിന്നു.

ഞാനും തിരിഞ്ഞുനിന്ന് കുട്ടനെ ആ വെള്ളത്തിൽ നല്ലപോലെ കഴുകി. അപ്പോൾ കുട്ടൻ പൂർണ്ണ