Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ അഞ്ജലിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അമ്മയുടെ മുന്നിൽ കരയരുതെന്ന് അവൾ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ പഴയ വീട് എന്ന രണ്ടുവാക്കുകൾ ആ തീരുമാനം തകർത്തു.

“എന്തിനായിരുന്നു ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വരേണ്ടത്?” അവൾ ചോദിച്ചു. “എന്റെ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞിട്ടെങ്കിലും പോരായിരുന്നില്ലേ? ഞാൻ അവിടെ ലതയുടെയും ദീപയുടെയും സുമിയുടെയും ഒക്കെക്കൂടെ പഠികക്കുമായിരുന്നു. സ്കൂൾ മാറേണ്ടിയിരുന്നില്ല.”

“ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് അവിടെ നിർത്തണമായിരുന്നോ?”

“അമ്മക്ക് എന്നോടൊപ്പം നിൽക്കാമായിരുന്നു.”

“അച്ഛൻ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കോ?”

“അച്ഛന് പ്രശ്നമില്ലല്ലോ. അച്ഛന് എല്ലായിടവും ഒരുപോലെയാണ്.”

വാതിലിനരികിൽ നിഴൽ വീണപ്പോഴാണ് അച്ഛൻ മടങ്ങിയെത്തിയത് അഞ്ജലി കണ്ടത്.

അദ്ദേഹം എത്രനേരമായി അവിടെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് അറിയില്ല.

അമ്മ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അഞ്ജലി മുഖം തിരിച്ചു.

അച്ഛൻ ബാഗ് മേശപ്പുറത്തുവെച്ചു. ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് കണ്ണട എടുത്ത് തുടച്ചു. മുഖത്ത് ദേഷ്യമില്ലായിരുന്നു. അതാണ് അഞ്ജലിക്ക് കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥത തോന്നിച്ചത്.

“എനിക്ക് എല്ലായിടവും ഒരുപോലെയല്ല,” അദ്ദേഹം ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

അഞ്ജലി മിണ്ടിയില്ല.

“ഞാനും ഇവിടെ വരാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. പക്ഷേ ഉത്തരവ് അനുസരിക്കാതിരുന്നാൽ ജോലി പോകും. ജോലി പോയാൽ നിന്റെ സ്കൂൾഫീസ് അടയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. വീടിന്റെ വാടക അടയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല.

എല്ലാകാര്യങ്ങളും നമുക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയിൽ തെരഞ്ഞടുക്കാൻ സാധിക്കില്ല.”

അച്ഛന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നില്ല. എന്നിട്ടും ഓരോ വാക്കും ഭാരത്തോടെ മുറിയിലേക്ക് വീണു.

അദ്ദേഹം കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാതെ പുറത്തേക്കുപോയി.

അഞ്ജലി അമ്മയെ നോക്കി.

അമ്മ പെട്ടിക്കുള്ളിലേക്ക് കുനിഞ്ഞ് വസ്ത്രങ്ങൾ അടുക്കുകയായിരുന്നു. മുഖം കാണാനായില്ല.

അപ്പോഴാണ് അവരുടെ വീട്ടിലെ മൗനത്തിനുള്ളിൽ താൻ അറിയാത്ത എത്രയോ കണക്കുകളുണ്ടെന്ന് അഞ്ജലിക്ക് ആദ്യമായി തോന്നിയത്. ശമ്പളം, സ്കൂൾഫീസ്,