Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

നവീൻ.

അഞ്ജലി കത്തിന്റെ അരികിൽ എഴുതി:

തമാശ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് കുറ്റം കുറയില്ല.

അയച്ച കത്തിൽ ചേർത്തില്ല. സ്വന്തം ഓർമ്മയ്ക്കായി വെച്ചു.

കാലം കടന്നപ്പോൾ അവരുടെ കത്തുകളിൽ കൗമാരത്തിലെ ആവേശത്തിനു പകരം ദിവസേനയുള്ള ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ നിറഞ്ഞു.

നവീൻ കടം എത്ര തീർന്നുവെന്ന് എഴുതി. പുതിയ വീടിനുള്ള തറയുടെ പണിക്കു പണം അയച്ചതും മായയുടെ അടുത്തവർഷ ഫീസിനെപ്പറ്റിയും. പുതിയ തൊഴിലാളിയെ ജോലി പഠിപ്പിക്കേണ്ടിവന്നതും ശമ്പളം അല്പം കൂടിയതും. മാസാവസാനത്തിൽ സ്വന്തമായി ചെറിയൊരു തുക മാറ്റിവെക്കുന്നതും.

അഞ്ജലി കോളേജിലെ പഠനം, റിപ്പോർട്ടിങ് പരിശീലനം, ആദ്യമായി പരിചയമില്ലാത്ത ഒരാളോട് അഭിമുഖത്തിനായി ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ച ഭയം, പ്രസിദ്ധീകരിക്കാത്ത ലേഖനങ്ങളുടെ നിരാശ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് എഴുതി.

മൂന്നാം വർഷത്തിന്റെ മഴക്കാലത്ത് ഹോസ്റ്റൽ വരാന്തയിൽ അഞ്ജലി ഒറ്റയ്ക്കുനിന്നു.

നഗരത്തിലെ മഴ കുട്ടനാട്ടിലെ മഴയിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. കോൺക്രീറ്റ് മേൽക്കൂരകളിലും ബസുകളുടെ മുകളിലും റോഡിലെ വെള്ളക്കെട്ടുകളിലും ശബ്ദം കഠിനമായി പതിക്കും. തോടിൽ വൃത്തങ്ങൾ വരയ്ക്കാൻ സ്ഥലമില്ല. ചാലിലൂടെ മഴവെള്ളം വേഗം ഒഴുകിപ്പോകും.

വാർഡൻ അവളുടെ പേര് വിളിച്ചു.

“ഒരു വിദേശക്കത്തുണ്ട്.”

അഞ്ജലി താഴേക്കോടി.

നവീന്റെ കത്ത്.

പ്രിയപ്പെട്ട അഞ്ജലി,

ഇവിടെ ചൂടാണ്. നീ ഈ കത്ത് വായിക്കുമ്പോൾ അവിടെ മഴയായിരിക്കാം.

വീട്ടിലെ കടത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും തീർന്നു. വീടുപണി നന്നായി പോകുന്നു എന്ന് അമ്മ എഴുതി. അച്ഛന്റെ ചികിത്സയ്ക്കും പണം അയച്ചു. മായ പഠനം തുടരുന്നു.

ഞാൻ പോയപ്പോൾ അവൾ കുട്ടിയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ വരുന്ന കത്തുകളിൽ എന്നെ ഉപദേശിക്കും.

ഈ മാസം മുതൽ മറ്റൊരു കണക്ക് തുടങ്ങി.

ഇവിടെനിന്ന് മടങ്ങാനുള്ള പണം വേർതിരിച്ചുവെക്കാൻ തുടങ്ങി.

തീയതി പറയുന്നില്ല.

പക്ഷേ ഈ പ്രാവശ്യം തിരിച്ചുവരവ്