Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

അഞ്ചാറു തവണ കൂടി വന്നു. അഞ്ജലി ഒരു ദിവസം കുട്ടനാട്ടിലേക്കു പോയി മീനാക്ഷിയെയും രാഘവനെയും മായയെയും കണ്ടു. ഗോപാലൻ മാഷിന്റെ വായനശാലയിൽ പഴയ മരപ്പെട്ടിയുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് അവർ പുതിയ അംഗങ്ങളുടെ കവറുകൾ നോക്കി.

“ഇവരിൽ ആരെങ്കിലും പരസ്പരം ദിവസവും കാണുന്നവരായിരിക്കുമോ?” അഞ്ജലി ചോദിച്ചു.

“സാധ്യതയുണ്ട്,” നവീൻ പറഞ്ഞു.

“തിരിച്ചറിയാതെ വഴക്കിടുന്നുണ്ടാകുമോ?”

“അത് ഉറപ്പാണ്.”

അവരുടെ ചിരി പഴയ വായനശാലയുടെ മുറിയിൽ നിറഞ്ഞു.

എന്നാൽ നവീന്റെ അവധിക്ക് അതിരുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു മാസം.

അതിനു ശേഷം ദുബായിലേക്കു മടങ്ങണം.

യാത്രയുടെ തീയതി അടുത്തതോടെ ഒരുമിച്ചിരിക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ പറയാത്ത ചോദ്യം വലുതായി. ഇനി എന്ത്? കത്തുകൾ വീണ്ടും തുടരുമോ? എത്രകാലം? അടുത്ത മടങ്ങിവരവ് എപ്പോൾ?

അവരുടെ ബന്ധത്തിന് പേര് ഉണ്ടെങ്കിലും ഭാവിക്ക് രൂപമില്ലായിരുന്നു.

ഒരു സന്ധ്യയിൽ അവർ കോളേജിനടുത്തുള്ള പഴയ ബോട്ട് ജെട്ടിയിലേക്കു നടന്നു.

ഇപ്പോൾ സ്ഥിരമായി ബോട്ടുകൾ നിൽക്കാത്ത സ്ഥലമായിരുന്നു. മരപ്പലകകൾ പഴകി. ഇരുമ്പുതൂണുകളിൽ തുരുമ്പ്. ജെട്ടിയുടെ അറ്റത്ത് ഇരുന്നാൽ നഗരത്തിന്റെ ശബ്ദം പിന്നിലേക്കു മാറും.

വെള്ളത്തിൽ കടകളുടെ വിളക്കുകൾ നീണ്ട വരകളായി ഇളകി.

അഞ്ജലി ബാഗ് അരികിൽവെച്ചു.

നവീൻ കുറച്ചുനേരം വെള്ളത്തിലേക്കു നോക്കി.

“എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്,” അവൻ പറഞ്ഞു.

“കത്തിൽ എഴുതാമായിരുന്നില്ലേ?”

“കത്തിൽ എഴുതാൻ കഴിയില്ല.”

“അത്ര ഗൗരവമാണോ?”

“ഉം.”

അഞ്ജലി അവന്റെ മുഖം നോക്കി.

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊക്കെ ഈ സംഭാഷണം അവൻ മനസ്സിൽ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി.

“പറയൂ.”

“ഞാൻ വീട്ടിൽ വന്നു ചോദിക്കട്ടേ?”

“എന്ത്?”

“നിന്നെ.”

അഞ്ജലി മിണ്ടിയില്ല.

“എനിക്ക് ഒരു മാസത്തെ ലീവുണ്ട്,” നവീൻ പറഞ്ഞു. “തിരികെ പോകുന്നതിനു മുൻപ്