Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

നിന്റെ അച്ഛനോട് സംസാരിക്കാം.”

വെള്ളത്തിൽ ഒരു ചെറുബോട്ടിന്റെ തിരകൾ ജെട്ടിയിലേക്കെത്തി. പഴയ പലകകൾ ചെറുതായി ഇളക്കി.

“എന്താണ് ഒന്നും പറയാത്തത്?” നവീൻ ചോദിച്ചു.

“ആലോചിക്കുകയാണ്.”

“ഇത് ആലോചിക്കാൻ ഇനിയും സമയം വേണോ?”

ചോദ്യത്തിൽ വേദനയുണ്ടായിരുന്നു.

അഞ്ജലി ശാന്തമായി ചോദിച്ചു:

“നീ എന്താണ് അച്ഛനോടു പറയുക?”

“നമ്മൾ പരസ്പരം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്നു. വീട്ടിലെ കടം തീർത്തു. നിന്റെ പഠനം കഴിഞ്ഞാൽ…”

“നിന്റെ പഠനം?”

നവീൻ നിശ്ശബ്ദനായി.

“ഞാൻ അതിനെക്കുറിച്ച് പിന്നീട്…”

“അതാണു പ്രശ്നം.”

“എന്ത്?”

“എല്ലാം പിന്നീട്.”

“അഞ്ജലി, ഞാൻ ഇപ്പോൾ പഠനം തുടങ്ങാൻ കഴിയില്ല. തിരികെ ജോലിക്കുപോകണം.”

“അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നോട് ഇപ്പോൾ പഠനം തുടങ്ങണം എന്നു പറഞ്ഞോ?”

“പിന്നെ?”

അഞ്ജലി വെള്ളത്തിലെ വിളക്കുകളുടെ പ്രതിഫലനത്തിലേക്കു നോക്കി.

“ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽ വന്നാൽ അവർ എന്താണ് കാണുക? ദുബായിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരാളെ. വീട്ടുകടം തീർത്ത ഒരാളെ. അത് നല്ലതാണ്. പക്ഷേ ഇനിയും സ്വന്തം ജീവിതം എന്താക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരാളെയും കാണും.”

“എനിക്ക് ജോലി ഉണ്ട്.”

“ജോലിയുള്ളതും ജീവിതം തീരുമാനിച്ചതും ഒരേ കാര്യമല്ല.”

“എല്ലാവർക്കും സ്വപ്നംപോലെ ജോലി കിട്ടുമോ?”

“ഇല്ല.”

“അപ്പോൾ?”

“നീ ഗോഡൗണിൽ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ജോലി ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ?”

നവീൻ ഉടനെ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

“അറിയില്ല,” അവൻ പറഞ്ഞു.

“നാട്ടിലേക്കു മടങ്ങണമെന്നുണ്ടോ?”

“ഉണ്ട്.”

“എപ്പോൾ?”

“അറിയില്ല.”

“ചരിത്രം പഠിക്കണമെന്നുണ്ടോ?”

“ഉണ്ട്.”

“എങ്ങനെ?”

“അറിയില്ല.”

അഞ്ജലി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി.

“അതാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.”

നവീൻ എഴുന്നേറ്റു ജെട്ടിയുടെ അറ്റത്തേക്കു നടന്നു. കൈകൾ ഇരുമ്പുകമ്പിയിൽ വെച്ചു.

“മൂന്നുവർഷം കാത്തിരുന്നു,” അവൻ പറഞ്ഞു. “ഇനിയും എന്തിനാണ്