Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

പരസ്യം നോക്കിയപ്പോൾ പഴയ വീട്ടിലെ സ്വീകരണമുറിയും ഞായറാഴ്ച സിനിമയ്ക്കായി എല്ലാവരും കൂടിയിരുന്നതും ഓർമ്മ വന്നു.

ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ ടെലിവിഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കൊണ്ടുവന്ന പഴയ സെറ്റ് യാത്രയ്ക്കിടെ തകരാറിലായിരുന്നു. അച്ഛൻ മെക്കാനിക്കിനെ വിളിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഇവിടെ മെക്കാനിക്ക് എത്തുന്നതിനെക്കാൾ കാലവർഷം നേരത്തെ എത്തുമെന്നായിരുന്നു അമ്മയുടെ അഭിപ്രായം.

മൂന്നാം ദിവസം ഉച്ചയ്ക്കുശേഷം അമ്മ അവളെ പച്ചമുളകും മല്ലിയിലയും വാങ്ങാൻ അയച്ചു.

“എനിക്ക് വഴിയറിയില്ല.”

“നമ്മുടെ കടവിൽ നിന്ന് നേരെ വരമ്പിലൂടെ നടന്നാൽ ഒരു പാലമുണ്ട്. അതു കടന്ന് വലത്തോട്ട് തിരിയണം. ആരോടെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ മതി.”

“ഞാൻ വല്ല തൊട്ടിലും വീണാൽ?”

“നീ നടക്കാൻ പഠിച്ചിട്ട് പതിനഞ്ചു വർഷത്തിലേറെയായല്ലോ.”

“പതിനാറ്.”

“അതുകൊണ്ട് കൂടുതൽ ആശ്വാസം.”

അമ്മ പണം അവളുടെ കൈയിൽവെച്ചു.

അഞ്ജലി പഴയ സാൻഡൽ ഉപേക്ഷിച്ച് റബ്ബർ ചെരുപ്പിട്ടു. വരമ്പിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ പുസ്തകമോ കുടയോ കൈയിൽ പിടിക്കരുതെന്ന് അയൽവാസിയായ ശാന്തച്ചേച്ചി ഉപദേശിച്ചിരുന്നു. കാൽ വഴുതിയാൽ കൈകൾ സ്വതന്ത്രമായിരിക്കണം.

വീടിന്റെ കടവിൽ നിന്ന് ഇടത്തോട്ട് നീളുന്ന വരമ്പിലൂടെ അഞ്ജലി സൂക്ഷിച്ചുനടന്നു. അതിന്റെ ഒരു വശത്ത് തോട്. മറുവശത്ത് താഴ്ന്ന നെൽപ്പാടം. ചില ഭാഗങ്ങളിൽ വഴിക്ക് രണ്ടുപേർക്ക് ചേർന്നുനടക്കാനുള്ള വീതിപോലുമില്ല.

അകലെയായി രണ്ട് സ്കൂൾകുട്ടികൾ എതിരേ വന്നപ്പോൾ അഞ്ജലി നിൽക്കേണ്ടിവന്നു. അവർ അനായാസം വരമ്പിന്റെ അരികിലൂടെ കടന്നുപോയി. ഒരാൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി ചിരിച്ചു.

“പുതിയ സാറിന്റെ മോളല്ലേ?” അവൾ ചോദിച്ചു.

“ഏത് സാർ?”

“സർക്കാർ ഓഫീസിൽ വന്ന പുതിയ സാർ.”

“എന്റെ അച്ഛൻ സാറല്ല.”

കുട്ടികൾ തമ്മിൽ നോക്കി വീണ്ടും ചിരിച്ചു.

“ഇവിടെ ഓഫീസിൽ ഇരുന്നാൽ എല്ലാവരും സാറാണ്,” മറ്റേ കുട്ടി പറഞ്ഞു.

അവർ നടന്നുപോയി.

ചെറിയ