Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

ഗ്രാമത്തിൽ താൻ എത്തിയത് എല്ലാവരും അറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞുവെന്ന കാര്യം അഞ്ജലിയെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. പഴയ പട്ടണത്തിൽ ഒരു വഴിയിലൂടെ നടന്നാൽ ആരും അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല.

ഇവിടെ ഒരു പുതിയ കുട വാങ്ങിയാലും വൈകുന്നേരത്തിനുള്ളിൽ മൂന്നു വീടുകളിൽ വാർത്തയെത്തുമെന്നു തോന്നി. എങ്കിലും ആരൊക്കെയോ തന്നെ നോക്കുകയും ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തത് അവളിൽ സന്തോഷവുമുണ്ടാക്കി.

അല്ലാതെ ആ തോണിയിൽ കണ്ട കൊശവൻ ചെക്കനെ പോലെ… അവൾ ആ ചിന്ത മുഴുവിപ്പിച്ചില്ല.

പാലം എന്നു അമ്മ പറഞ്ഞത് രണ്ടു കോൺക്രീറ്റ് തൂണുകൾക്കു മുകളിൽ വെച്ചിരുന്ന വീതി കുറഞ്ഞ സ്ലാബായിരുന്നു. കൈവരിയില്ല. അതിനടിയിൽ ഇരുണ്ട വെള്ളം ഒഴുകി. അഞ്ജലി പാലത്തിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.

തിരിച്ചു പോകുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് തോന്നി.

അപ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്ന് സൈക്കിള് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്.

അവൾ മാറിനിന്നു. സൈക്കിൾ ഓടിച്ചുവന്ന മധ്യവയസ്കൻ പാലത്തിനു മുൻപിൽ ഇറങ്ങി. സൈക്കിൾ കൈകൊണ്ട് തള്ളിക്കൊണ്ട് യാതൊരു ഭയവുമില്ലാതെ കടന്നുപോയി.

അഞ്ജലി ദീർഘശ്വാസമെടുത്ത് പാലത്തിലേക്ക് കാലുവെച്ചു. താഴേക്ക് നോക്കരുതെന്ന് തീരുമാനിച്ചിട്ടും നോക്കി. വെള്ളത്തിൽ സ്വന്തം നിഴൽ ഇളകി. അവൾ വേഗത്തിൽ മറുകരയിലെത്തി.

ചെറിയ കട കണ്ടെത്താൻ അധികം ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടിവന്നില്ല. ഓലമേഞ്ഞ മേൽക്കൂരയ്ക്കടിയിൽ ഗ്ലാസ് ഭരണികളിൽ മിഠായികളും ബിസ്ക്കറ്റുകളും നിറച്ച ഒരു പെട്ടിക്കട. മുന്നിൽ ഉപ്പുചാക്കുകളും മണ്ണെണ്ണക്കുപ്പികളും സോപ്പുകട്ടകളും തൂങ്ങിയിരുന്നു.

“മല്ലിയിലയില്ല,” കടക്കാരൻ പറഞ്ഞു. “പച്ചമുളക് ഉണ്ട്.”

“മല്ലിയില എവിടെ കിട്ടും?”

“ചന്തയിൽ പോകണം. അല്ലെങ്കിൽ വൈകിട്ട് രാമൻകുട്ടിയുടെ വള്ളം വരും.”

അഞ്ജലി പച്ചമുളക് വാങ്ങി. മടങ്ങാനൊരുങ്ങുമ്പോഴാണ് കടയുടെ എതിർവശത്തെ പഴയ കെട്ടിടം ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്.

ചുവരിലെ നീല പെയിന്റ് മങ്ങിയിരുന്നു. മേൽക്കൂരയിലെ ചുവന്ന ഓടുകൾക്കിടയിൽ പുല്ല് മുളച്ചിരുന്നു. വാതിലിനു മുകളിൽ