Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

കൈയെഴുത്തുപോലെ തോന്നിക്കുന്ന ബോർഡ്:

പൊതു വായനശാല

താഴെ ചെറിയ അക്ഷരങ്ങളിൽ:

സ്ഥാപിതം: 1963

വാതിൽ തുറന്നിരുന്നു.

അഞ്ജലി കുറച്ചുനേരം അവിടെ നിന്നു. അകത്ത് ആരെയും കാണാനായില്ല. അലമാരകൾ മാത്രം. പഴയ കടലാസിന്റെ പരിചിതമായ മണം പുറത്തേക്കൊഴുകിവന്നു.

പച്ചമുളകിന്റെ പൊതി കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ റോഡ് മുറിച്ചുകടന്നു.

ഗ്രന്ഥശാലയ്ക്കുള്ളിൽ വെളിച്ചം കുറവായിരുന്നു. ഇരുവശത്തും മരംകൊണ്ടുള്ള അലമാരകൾ. ചിലതിന്റെ ചില്ലുകൾ പൊട്ടിയിരുന്നു. പുസ്തകങ്ങൾ കുത്തിനിറച്ചിരുന്നതിനാൽ പലതും വശത്തേക്ക് ചാഞ്ഞു. മധ്യത്തിൽ നീളമുള്ള മേശ. അതിന്മുകളിൽ പത്രങ്ങൾ മരക്കമ്പിൽ കൊളുത്തിവെച്ചിരുന്നു.

ഭിത്തിയിൽ ഗാന്ധിജിയുടെയും ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ. പിന്നിലെ മൂലയിൽ പഴയൊരു ഘടികാരം. അത് പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാനാകാത്ത വിധം സെക്കൻഡ് സൂചി മന്ദമായി നീങ്ങി.

“ആരാ?”

പിന്നിൽ നിന്ന് ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അഞ്ജലി ഞെട്ടി.

ഒരു വയോധികൻ അലമാരയുടെ മറവിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു. മെലിഞ്ഞ ശരീരം. വെളുത്ത മുണ്ടും അരക്കയ്യൻ ഷർട്ടും. കട്ടിയുള്ള കണ്ണട. നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ. കൈയിൽ പൊടിതട്ടാനുള്ള തുണി.

“ഞാൻ വെറുതേ നോക്കാൻ വന്നതാണ്.”

“വെറുതേ അല്ലാതെ നോക്കുന്നതിനും ഇവിടെ പണമൊന്നും വേണ്ട.”

അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് മൃദുവായൊരു ചിരി.

“പുതിയതായി വന്ന ഓഫീസറുടെ മകളാണല്ലേ?”

അഞ്ജലി അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.

“എല്ലാവർക്കും എങ്ങനെ അറിയാം?”

“ഈ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരാളുടെ വീട്ടിൽ പുതിയ കോഴി വന്നാലും അറിയും. പിന്നെയല്ലേ ഒരു കുടുംബം വന്നത്.”

“അത് അത്ര നല്ല കാര്യമാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ലല്ലോ ?”

“രഹസ്യം സൂക്ഷിക്കനാണെങ്കിൽ നല്ലതല്ല. ഏകാന്തതയിലാണെങ്കിൽ നല്ലതാണ്.”

ആ മറുപടി അഞ്ജലിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

“പേരെന്താണ്?”

“അഞ്ജലി.”

“ഞാൻ ഗോപാലൻ. കുട്ടികൾ എന്നെ ഗോപാലൻ മാഷ് എന്നു വിളിക്കും. ഒരുകാലത്ത് സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു.