Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

ഇപ്പോൾ പുസ്തകങ്ങളെ നോക്കുന്നു. അവയ്ക്ക് കുട്ടികളേക്കാൾ അനുസരണയുണ്ട്. പക്ഷേ പൊടി കൂടുതൽ.”

അഞ്ജലി അലമാരകളിലൂടെ കണ്ണോടിച്ചു.

“ഇവിടെ നിന്ന് പുസ്തകം എടുക്കാമോ?”

“അംഗമാകണം. വർഷം അഞ്ചു രൂപ.”

“അഞ്ചു രൂപയോ?”

“കൂടുതലാണെന്ന് തോന്നുന്നെങ്കിൽ കുറയ്ക്കാം. കുറവാണെന്ന് തോന്നുന്നെങ്കിൽ സംഭാവനയും സ്വീകരിക്കും.”

അവൾ ചിരിച്ചു. ഈ ഗ്രാമത്തിലെത്തിയശേഷം താൻ ആദ്യമായാണ് സ്വാഭാവികമായി ചിരിക്കുന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ ചിരി പെട്ടെന്ന് മങ്ങി.

ഗോപാലൻ മാഷ് ഒരു രജിസ്റ്റർ തുറന്നു.

“എന്തൊക്കെയാണ് വായിക്കുന്നത്?”

“നോവലുകൾ. യാത്രാവിവരണങ്ങൾ. ചിലപ്പോൾ കവിത.”

“ചിലപ്പോൾ എന്നത് പരീക്ഷ വരുമ്പോഴാണോ ?”

“അല്ല. കവിത മനസ്സിലാകുമ്പോൾ.”

“കവിത പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലായാൽ അതു കവിതയല്ലാതാകും.”

അദ്ദേഹം രജിസ്റ്റർ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് നീക്കി.

“പേരും വിലാസവും എഴുതൂ.”

അഞ്ജലി ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ വിലാസം എഴുതി. പുതിയ വിലാസം ആദ്യമായി സ്വന്തം കൈപ്പടയിൽ കണ്ടപ്പോൾ വിചിത്രമായൊരു വികാരം തോന്നി. അത് ഇനി ശരിക്കും തന്റെ വിലാസമാണെന്ന് സമ്മതിച്ചതുപോലെ.

ഗോപാലൻ മാഷ് അലമാരയിൽ നിന്ന് പുസ്തകങ്ങൾ കാണിച്ചുതുടങ്ങി. മലയാള നോവലുകൾ, പരിഭാഷകൾ, കവിതാസമാഹാരങ്ങൾ, പഴയ മാസികകൾ. പല പുസ്തകങ്ങളുടെയും പേജുകൾ മഞ്ഞനിറമായിരുന്നു.

ചിലതിൽ പഴയ വായനക്കാരുടെ പേരുകൾ പെൻസിലുകൊണ്ട് എഴുതിയിരുന്നു.

“ഇഷ്ടമുള്ളത് എടുക്കൂ,” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

അഞ്ജലി ഒരു നോവൽ പുറത്തെടുത്തു. അതിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണങ്ങിയ ഒരു ചെറുപൂവ് അടയാളമായി കിടന്നു. പൂവ് തൊട്ടപ്പോൾ പൊടിഞ്ഞുപോകുമെന്നു തോന്നിയതിനാൽ അവൾ പുസ്തകം സൂക്ഷിച്ച് അടച്ചു.

മേശയുടെ അറ്റത്ത് ഒരു ചെറു മരപ്പെട്ടിയുണ്ടായിരുന്നു. മുകളിൽ നീളമുള്ള വിടവ്. തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വോട്ട് ഇടുന്ന പെട്ടിപോലെ. അതിനുമുകളിൽ വെള്ളക്കടലാസിൽ ചുവന്ന അക്ഷരങ്ങളിൽ എഴുതിയിരുന്നു:

തൂലികാസൗഹൃദവേദി

“അതെന്താണ്?” അഞ്ജലി ചോദിച്ചു.

ഗോപാലൻ മാഷിന്റെ