Chapter Title : മൺസൂൺ ലെറ്റേഴ്സ്: ഒരു കുട്ടനാടൻ പ്രണയകഥ [കത്തനാർ]

തുറന്ന് കടലാസ് വീണ്ടും വായിച്ചു. വായിച്ചാൽ സ്ഥലപ്പേര് മാറിയേക്കാമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെയെന്നപോലെ.

“കുട്ടനാട്ടിലേക്ക്. നീരേറ്റുപുറം സെക്ഷൻ ഓഫീസ്.”

“കുട്ടനാട്?” അമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിൽ അത്ഭുതത്തേക്കാൾ ഭയം കൂടുതലായിരുന്നു. “അവിടെ വെള്ളമല്ലേ എല്ലായിടത്തും?”

“വെള്ളമുണ്ട്. എന്നുപറഞ്ഞു അതുകൊണ്ട് ആളുകൾ ജീവിക്കാതിരിക്കില്ലല്ലോ.”

അച്ഛന്റെ വാക്കുകളിൽ പതിവുള്ള നിർവികാരതയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹം കണ്ണട വീണ്ടും വീണ്ടും തുടച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. വിഷമിക്കുമ്പോൾ മാത്രം ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു അത്.

“എപ്പോഴാണ് പോകേണ്ടത്?” അമ്മ ചോദിച്ചു.

“അടുത്ത മാസം പത്താം തീയതിക്ക് ചാർജ് എടുക്കണം.”

അഞ്ജലി പുസ്തകം അടച്ചു.

“അടുത്ത മാസം?”

അച്ഛനും അമ്മയും അവളുടെ നേർക്കുനോക്കി. മുറിയിലാകെ കടുക് കരിയുന്ന ഗന്ധം പരന്നു.

“അപ്പോൾ എന്റെ സ്കൂൾ?”

“അവിടെയും സ്കൂളുണ്ട്,” അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് ഏത് സ്കൂളിലായാലും മതി എന്നാണോ? ഞാൻ ഇവിടെ പതിനൊന്നാം ക്ലാസ് തുടങ്ങാനിരിക്കുകയാണ്. എന്റെ കൂട്ടുകാരെല്ലാം ഇവിടെ. ട്യൂഷൻ ഇവിടെ. അധ്യാപകർ എന്നെ അറിയാം. ഇപ്പോൾ പോയാൽ എങ്ങനെ?”

“അഞ്ജലി,” അമ്മ മുന്നറിയിപ്പുള്ള സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.

“ഞാൻ തെറ്റൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. അച്ഛന് തനിച്ചുപോയാൽ പോരേ? എന്റെ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ് നമുക്ക് പോകാം.”

അച്ഛൻ കസേരയിൽ പിന്നോട്ടു ചാഞ്ഞു. അദ്ദേഹം ദേഷ്യപ്പെടുമെന്നാണ് അഞ്ജലി കരുതിയത്. പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് കോപമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, അവൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാനാവാത്ത ഒരുതരം പരാജയബോധമുണ്ടായിരുന്നു.

“രണ്ടുവീട് നടത്താനുള്ള പണമച്ഛനില്ല മോളെ,” അദ്ദേഹം ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. “ഇവിടെ വാടക കൊടുക്കണം. അവിടെ താമസിക്കണം. യാത്രച്ചെലവ് വേറെ. എത്ര കിട്ടുന്നുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയാമല്ലോ.”

അഞ്ജലിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ അറിയില്ലെന്നു നടിക്കാനായിരുന്നു അവൾക്കപ്പോൾ ഇഷ്ടം.

അവരുടെ വീട്ടിൽ ഒരിക്കലും ഭക്ഷണം മുടങ്ങിയിട്ടില്ല. സ്കൂൾ ഫീസ് വൈകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒടുവിൽ അടച്ചിരുന്നു.